Devletin ilkokuluna “İki öğrenci kaydı” üzerinden ortaya atılan “tehdit ve şantaj” iddiası İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı adına yürütülen soruşturmada iddiaların soyut kaldığı ortaya somut bir delil konulamadığı için “kavuşturmaya yer yoktur” ( KYOK ) kararı verildi.

Hasan Vermez tarafından Temizeller’e yöneltilen suçlamaların merkezinde, söz konusu okul kayıt sürecine ilişkin iddialar yer aldı. Ancak yürütülen soruşturma sonucunda bu iddiaların hukuki zeminde karşılık bulmadığı ortaya çıktı.

[related-posts id="6239" color="bg-primary"][/related-posts]

İDDİANIN MERKEZİNDE “İKİ ÖĞRENCİ KAYDI” VAR!

Soruşturma dosyasında, bir devlet okuluna yapılan iki öğrencinin kaydı üzerinden Temizeller’e yönelik “şantaj” isnadı oluşturulmaya çalışıldığı görüldü.

Ancak savcılık incelemesi, bu iddiaların somut verilerle desteklenmediğini açık şekilde ortaya koydu.

[related-posts id="6222" color="bg-success"][/related-posts]

İDDİA VAR, DELİL YOK!

Dosyaya yansıyan beyanlar, tanık anlatımları ve mevcut kayıtlar birlikte değerlendirildiğinde, iddiaların somut bir zemine oturmadığı açık biçimde ortaya konuldu. İddia konusu telefon görüşmesine ilişkin doğrudan bir tanıklığın bulunmaması, tanık olarak gösterilen kişilerin beyanlarının isnatları doğrulamaması ve özellikle “iki öğrenci kaydı” üzerinden kurulan suçlamaların herhangi bir somut delille desteklenememesi dikkat çekti. Tüm bu unsurlar ışığında savcılık, dosyada yer alan verilerin iddia düzeyini aşamadığını, ceza yargılamasının temel şartı olan yeterli ve inandırıcı şüphe eşiğinin bile oluşmadığını tespit etti.

SAVCILIK KARARI, “KOVUŞTURMAYA YER YOK”

Başsavcılık tarafından verilen kararda şu ifadeye yer verildi. “Şüpheli hakkında atılı suçtan kamu davası açmak için yeterli şüphe oluşturacak soyut iddia dışında delil bulunmadığı anlaşılmakla…...” Bu değerlendirme doğrultusunda dosya hakkında “kovuşturmaya yer olmadığı” (KYOK) kararı verildi.

KURGULANMAK İSTENEN SENORYONUN 2. BÖLÜMÜ

1. Aşama: Sulh Ceza Mahkemesinden Ret

Hasan Vermez, Temizeller’de yayımlanan haberler için 5651 sayılı Kanun kapsamında İzmir Sulh Ceza Hakimliği’ne başvurarak yayınlanan haberlere erişim engeli talebinde bulundu. Mahkeme, yaptığı inceleme sonucunda erişim engeli talebini RED etti.

2. Aşama: Bir Üst Sulh Ceza Mahkemesinden De Kesin Ret

Ret kararına yapılan itiraz üzerine dosya bir üst mahkeme olan bir başka Sulh Ceza Hakimliği’nin önüne geldi. İtiraz reddedildi ve karar kesinleşti. Böylece iki ayrı hakimlikçe, yayımlanan haberlere erişim engeli talebi RED edildi.

3. Aşama: Asliye Hukuk Mahkemesinden Dikkat Çeken Ara Karar

Süreç bununla da sınırlı kalmadı. Sulh ceza mahkemesinden isteği kararları çıkaramayan Hasan Vermez bu kez de Asliye Hukuk Mahkemesine ihtiyati tedbir ve tazminat talebi davası açtı. Asliye hukuk mahkemesi hakimliğinin verdiği ara kararında yer alan ifadeler, hukuki tabloyu daha da netleştirdi.

Mahkeme şikayet dilekçesini ve dosya kapsamını detaylı inceleyerek ihtiyati tedbir talebini değerlendirirken dosyada Hasan Vermez ’in “YAKLAŞIK İSPAT ŞARTININ DAHİ YERİNE GETİRMEDİĞİNİ” vurguladı. Ayrıca talebin, “yargılama sonunda elde edilmek istenen sonucun peşinen sağlanmasına yönelik” olduğundan talebin REDDİNE karar verdi.

[related-posts id="6190" color="bg-warning"][/related-posts]

İFTİRA TARTIŞMASI BAŞLADI

Ortaya çıkan tablo, hukuk çevrelerinde yeni bir tartışmayı da beraberinde getirdi.

Ceza hukuku uzmanlarına göre, yalnızca “iki öğrenci kaydı” gibi sınırlı bir konu üzerinden ağır suç isnadı yapılması ve bunun delille desteklenememesi, “iftira” ve “haksız isnat” kapsamında ayrıca değerlendirilebilecek bir durum. Bu karar, Temizeller açısından sadece bir soruşturmanın kapanması değil, aynı zamanda hukuki olarak güç kazandığı bir eşik olarak yorumlanıyor.

SON SÖZÜ HUKUK SÖYLEDİ

Görüşlerine başvurduğumuz Temizeller Genel Yayın Yönetmeni usta gazeteci Ahmet Tübcel ise değerlendirmesinde sert ifadeler kullandı. Yürütülen soruşturma sonucunda kamuoyunun önüne çıkan tablo tüm yönleriyle netleşti. İddiaların, bir devlet okuluna iki öğrenci kaydı üzerinden il milli eğitim müdür yardımcısı tarafından Hasan VERMEZ ve akıl hocalarının kurguladığı, ancak bu isnatların hiçbir aşamada somut delillerle desteklenemediği tespit edildi. Dosyayı tüm unsurlarıyla değerlendiren İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı, ceza yargılamasının temel şartı olan yeterli ve inandırıcı şüphe eşiğinin oluşmadığını belirleyerek “kovuşturmaya yer olmadığı” kararı verdi. Bu karar, iddiaların değil, delilin esas alındığı hukuk düzeninde, isnatların ancak somut verilerle anlam kazandığını bir kez daha ortaya koydu.

Bu dosya, başından itibaren içi doldurulamayan iddiaların devletin okuluna iki öğrenci kaydı gibi sınırlı bir konu üzerinden köpürtülerek kamuoyuna servis edilmesinden ibaretti. Savcılığın verdiği karar, İzmir İl Milli Eğitim müdür yardımcısı Hasan VERMEZ ’in kurgulamak istediği senaryonun hukuk karşısında nasıl paramparça dağıldığını açık biçimde ortaya koymuştur.

[related-posts id="6158" color="bg-dark"][/related-posts]

Ortada ceza yargılamasını taşıyacak nitelikte ne somut bir delil ne de güçlü bir ispat bulunmaktadır, yalnızca iddialar vardır. Hukukun ise iddialarla değil, somut gerçeklerle hüküm verdiği bu kararla bir kez daha teyit edilmiştir.

Tübcel ayrıca, sürecin perde arkasına ilişkin dikkat çeken bir mesaj da verdi. Tüm gelişmelerin çok yakından takip edildiğini, kimlerin hangi ilişkiler ağı içinde hareket ettiğinin ve hangi mekanizmalar üzerinden bu sürecin kurgulandığının farkında olduklarını belirten Tübcel, zamanı geldiğinde kamuoyunun karşısında yaşanan sürecin tüm boyutlarını görüntü ve belgeleriyle ortaya koyacaklarını ifade etti.

Whatsapp İhbar Hattı: 0533 263 43 78

Mail İletişim: temizelleranaliz@gmail.com

Müfettiş raporunda yer alan tespitler, TEMİZELLER’in “olay gizlendi” yönündeki yayınlarının tesadüf olmadığını ortaya koyarken, olayın tüm boyutlarıyla resmi kayıtlara geçtiği görüldü. Raporda açıkça, “30/12/2025 tarihinde… eski mezun A.A. U. isimli şahsın ders esnasında 10/A sınıfına girerek bir öğrenciyi darp eyleminde bulunduğu” ifadelerine yer verildi.

Olayın sadece bir kavga olmadığı, okul düzenini ve öğrenci güvenliğini doğrudan tehdit eden bir saldırı olduğu yine raporun dikkat çeken bölümleri arasında yer aldı. Müfettiş değerlendirmesinde, “öğretmen ve öğrencilerin paniğe kapıldığı, bir kısmının sınıfı terk ettiği, dersin işlenişinin ve kurum huzurunun bozulduğu” açık şekilde kayıt altına alındı.

[related-posts id="6157" color="bg-danger"][/related-posts]

KAMU GÖREVLİSİNİN ADLİ KOLLUĞA SUÇU BİLDİRMEMESİ ( TCK 279 )

Ancak rapordaki en çarpıcı ve kamuoyunu yakından ilgilendiren bölüm, olay sonrası izlenen süreçle ilgili oldu. TEMİZELLER’in gündeme getirdiği “bildirim yapılmadı” iddiası, müfettiş raporunda net bir şekilde karşılık buldu. Raporda, “olayın adli mercilere bildirilmediği, yalnızca Whatsapp mesajı ile İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bilgi verildiği” tespiti yer aldı.

Bu tespit, eğitim kurumlarında yaşanan şiddet olaylarının gizlenemeyeceğine dair mevzuatın açık hükümlerine rağmen, olayın resmi süreçlerden uzak tutulduğunu ortaya koydu. Müfettişler, bu durumu yalnızca bir idari eksiklik olarak değil, açık bir sorumluluk ihlali olarak değerlendirdi.

MÜFETTİŞ: OKUL MÜDÜRÜNÜN YÖNETİCİLİĞİ ALINSIN

Raporda okul yönetimine yönelik değerlendirmeler de son derece dikkat çekici oldu. Özellikle okul müdürü İsmail ACAR’ın, olay sonrası süreci yönetme biçimi müfettişler tarafından açık şekilde eleştirilirken, raporda “görev ve sorumluluklarını tam ve zamanında yerine getirmediği” vurgulandı. Bu kapsamda hazırlanan sonuç bölümünde, İsmail ACAR hakkında yalnızca sembolik bir işlemle yetinilmedi; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılması gerektiği açıkça ifade edildi. Bununla birlikte raporda en dikkat çeken değerlendirmelerden biri de yöneticilik pozisyonuna ilişkin oldu. Müfettişler, yaşanan olayın niteliği ve süreçteki ihmaller dikkate alındığında, İsmail ACAR’ın yöneticilik görevini sağlıklı şekilde sürdüremeyeceği kanaatine vararak, yöneticilik görevinin üzerinden alınmasının uygun olacağı yönünde görüş bildirdi. Ayrıca dosyanın yalnızca idari boyutta bırakılmadığı, olayın adli yönünün de bulunduğu açıkça ortaya konularak, “İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmek üzere suç duyurusu hazırlanması gerektiği” ifade edildi. Böylece dosya, disiplin cezası ile sınırlı kalmayıp, yargı sürecine taşınacak bir nitelik kazandı.

TEMİZELLER’DEN DOĞRU HABERCİLİK ÖRNEĞİ

TEMİZELLER’in belgeli habercilik anlayışıyla ortaya koyduğu bu dosya, artık sadece bir okulda yaşanan şiddet olayının ötesine geçmiş durumda, bu dosya, eğitim kurumlarında kriz yönetiminin nasıl yürütüldüğünü, şeffaflığın ne kadar işletildiğini ve sorumluluk mekanizmalarının gerçekten çalışıp çalışmadığını gözler önüne seren somut bir turnusol kağıdına dönüşmüş bulunuyor.

Çünkü ortadaki tablo tartışmaya kapalı bir açıklıkta duruyor. Bir öğrenciye yönelik fiziki saldırı var, darp var, tehdit var, panik var, tanık var, kamera kaydı var… ama buna rağmen uzun süre resmi bildirim yok. İşte asıl mesele tam da burada başlıyor. Bugün artık kamuoyunun sorduğu soru gerçekler gün yüzüne çıktıktan sonra değil, neden en başta gereği yapılmadı?

TEMİZELLER’in belgeleriyle başlattığı süreç, bugün devletin resmi müfettiş raporuyla tescillenmiş durumda. Artık bu dosya kapanmış değil, tam aksine yeni başlıyor. Çünkü bundan sonraki aşamada verilecek her karar, yalnızca bu olayın değil, Türkiye’de eğitim kurumlarında yaşanan benzer tüm süreçlerin nasıl yönetileceğini de belirleyecek. Ve şimdi herkes aynı noktaya bakıyor, adalet bu dosyada gerçekten yerini bulacak mı, yoksa bu da sessizliğe mi gömülecek? Temizeller yine sürecin takipçisi olmaya devam edecek…

WHATSAPP İHBAR HATTI: 0533 263 43 78

Mail İletişim: temizelleranaliz@gmail.com

İzmir’de eğitim sisteminin kalbi sayılan temel eğitimden sorumlu il müdür yardımcılığı koltuğuna proje okul müdürlüğünden “paraşütle atama” ile getirildiği eleştirileriyle gündeme gelen Hasan Vermez hakkında tartışmalar her geçen gün daha da büyüyor.

TEMİZELLER’in aylar süren belgeli yayınlarıyla gündeme taşıdığı dosya, artık yalnızca bir yönetici tartışması değil; kamu kaynağının nasıl kullanıldığına dair çok katmanlı bir sistem sorgulamasına dönüşmüş durumda.

[related-posts id="6239" color="bg-primary"][/related-posts]

PROJE OKULLARINDA PARA TRAFİĞİ “BELGE VAR, CEVAP YOK!”

TEMİZELLER’in ortaya çıkardığı fatura ve banka dekontları, İzmir’de “Lisede Bilim Uygulamaları” etkinliği üzerinden yürütülen mali sürece dair tartışmayı yeni bir boyuta taşıdı. 2024 ve 2025 yılına ait resmi belgelerde, Okul Aile Birliği hesaplarından yapılan ödemeler, açıklama kısmında doğrudan etkinlik adının yer alması ve harcama kalemlerinin açık şekilde belirtilmesi, sürecin münferit değil, organize ve sistematik bir para akışı şeklinde yürütüldüğü iddialarını güçlendirdi. Eğitim kurumlarının veli katkılarıyla oluşan kaynaklarının hangi iradeyle, hangi yöntemle ve kimlerin yönlendirmesiyle bu sürece dahil edildiği sorusu ise hala yanıtsız.

Asıl dikkat çekici olan ise belgelerin konuştuğu, yetkililerin ise sustuğu bu tablo. Çünkü ortada artık “iddia” değil, somut kayıtlarla desteklenen bir para trafiği bulunuyor. Buna rağmen kamu adına TEMİZELLER’ in sorduğu,

“Bu paralar hangi yetkiye dayanarak toplandı? Hangi mevzuat çerçevesinde harcandı? Süreci kim başlattı, kim yönetti, kim onayladı?

Bu kadar basit ve en temel sorulara dahi bugüne kadar herhangi bir resmi açıklama yapılmış değil

Şeffaflığın zorunlu olduğu bir kamu sisteminde, bu soruların cevapsız bırakılması sadece bir idari eksiklik değil, kamu vicdanını doğrudan yaralayan ağır bir yönetim zafiyeti olarak değerlendiriliyor.

[related-posts id="6222" color="bg-success"][/related-posts]

“BASKI VE YÖNLENDİRME” İDDİALARI, OKULLAR ÜZERİNDEN GÖRÜNMEZ BİR SİSTEM Mİ KURULDU?

Eğitim camiasında giderek daha yüksek sesle dile getirilen iddialar, sıradan bir idari uygulamanın ötesine geçen, organize bir yönlendirme mekanizmasına işaret ediyor. İddialara göre proje okul müdürleri, açık ve şeffaf bir süreç işletilmeden ödeme yapmaya zorlandı. Hangi kriterle seçildiği belirsiz firmalara yönlendirmeler gerçekleştirildi ve tüm bu süreç, kamu ihale mevzuatının öngördüğü temel ilkeler devre dışı bırakılarak yürütüldü.

Bu tabloyu daha da ağırlaştıran ise sürecin “gönüllülük” değil, baskı ve telkinle şekillendiği yönündeki anlatımlar. Yani ortada sadece bir harcama tartışması değil, kamu kurumlarının yöneticileri üzerinden kurulduğu iddia edilen, kayıt dışı işleyen bir etki zinciri var. İhale yok, açık teklif süreci yok, rekabet yok… Ama para akışı var.

İşte tam da bu nedenle mesele, basit bir yönetim tercihi olmaktan çıkıyor. Çünkü eğer bu iddialar doğruysa, karşımızda yalnızca usul eksikliği değil, kamu kaynaklarının hangi iradeyle, hangi yöntemle ve kimlerin kontrolünde yönlendirildiğine dair ciddi bir sistem sorunu duruyor. Ve bu sistemin adı artık eğitim camiasında açıkça “Baskı ile kurulan, belirsizlikle yürütülen bir yapı.” şeklinde konuşuluyor.

[related-posts id="6190" color="bg-danger"][/related-posts]

MEVZUAT BAŞKA, SAHA BAŞKA!

Çocuk kulüpleri denetiminde mevzuat açık, Denetim yetkisi müfettişleri de kapsayan çok aktörlü bir yapıya dayanıyor. Ancak sahadaki tablo bunun tam tersini gösteriyor. İddialara göre son iki yıldır müfettişler sistemin dışına itilirken, denetim ve buna bağlı mali süreç yöneticiler üzerinden yürütülüyor.

Bu durum artık basit bir görev dağılımı tartışması değil, doğrudan mevzuata aykırılık, liyakat sorunu ve kamu kaynağının nasıl paylaşıldığı meselesi. Eğitim camiasının sorguladığı “Denetimi kim yapıyor, parasını kim alıyor? “Müfettişe yük, yöneticiye pay…” sorusu oldu.

HASAN VERMEZ’İN “YOĞUN DENETİM TRAFİĞİ”

BU TEMPO GERÇEK Mİ, YOKSA KAĞIT ÜZERİNDE BİR YOĞUNLUK MU?

İzmir eğitim kamuoyuna yansıyan denetim listeleri, alışılmışın çok ötesinde bir tabloyu işaret ediyor. Kayıtlara göre Hasan Vermez ‘in haftada birden fazla denetime katıldığı, hafta sonlarını ek sınav görevleriyle geçirdiği ve aynı anda birden fazla alanda aktif rol aldığı görülüyor. Ancak bu yoğunluk, sahadaki gerçeklikle örtüşüp örtüşmediği sorusunu da beraberinde getiriyor.

Çünkü ortada matematiksel bir çelişki var:
İzmir gibi yaklaşık 900 bin öğrencinin, on binlerce öğretmenin ve binlerce okulun bulunduğu dev bir eğitim sisteminde, temel eğitimden sorumlu bir il müdür yardımcısının hem tüm idari yükü yönetip hem de bu kadar yoğun saha faaliyeti yürütmesi fiilen mümkün mü sorusunu gündeme taşıdı?

Eğer bu denetimler gerçekten hakkını vererek yerinde, kapsamlı ve raporlanabilir şekilde yapılıyorsa, bu tempo başlı başına açıklama gerektirir.
Eğer yapılmıyorsa, o zaman listelere yansıyan bu yoğunluk neyin göstergesidir?

İşte tam bu noktada kritik soru, bu görevler gerçekten icra mı ediliyor, yoksa sadece görev listelerinde mi dolaşıyor?

Eğitim camiasında giderek güçlenen kanaat ise “ Bu tablo, yalnızca “yoğun çalışma” değil; önceliklerin kaydığı, asli görev ile ek gelir getiren faaliyetlerin yer değiştirdiği bir sistemin işareti olabilir.”

[related-posts id="6158" color="bg-warning"][/related-posts]

PROJE OKULLARI GÖREVİNDEN ALINDI… AMA SİSTEMİN MERKEZİNDE KALDI!

İzmir eğitim kulislerinde en çok konuşulan başlıklardan biri de Hasan Vermez ‘in görev dağılımındaki dikkat çekici değişim. Bilindiği üzere Vermez, yaklaşık 30 proje okul müdürlüğünün sorumluluğunu yürüttüğü süreçte yaşanan yönetim zafiyeti ve ciddi eleştirilerin ardından bu alandaki görevinden alındı. Ancak tartışma tam da burada başlıyor. Çünkü proje okullarını yönetemediği iddia edilen bir süreçten çekilen Vermez ‘in, sistemin en geniş ve en kritik alanlarından biri olan temel eğitim sorumluluğunu sürdürmeye devam etmesi, eğitim camiasında büyük bir çelişki olarak görülüyor.

Eğitim çevrelerinde bu durum “Bir alanda ciddi sorunlar yaşanmışsa, sorumluluk daraltılır… ama aynı kişinin binlerce okulu ve yüz binlerce öğrenciyi ilgilendiren daha geniş bir alanda görevine devam etmesi nasıl açıklanır?” diye yorumlandı.

Üstelik iddialar bununla da sınırlı değil. Vermez’e bağlı birimlerde görev yapan personel arasında mobbing iddialarının da konuşuluyor olması, yönetim tartışmasını daha da derinleştiriyor. Yani mesele sadece görev değişikliği değil, aynı zamanda yönetim tarzı, kurum içi baskı iddiaları ve liyakat tartışması olduğu ileri sürüldü.

Ortaya çıkan tabloyu eğitim camiası “Proje okullarını yönetemeyen, sistemin en büyük yükünü nasıl taşır?” diye sorgulamaya başladı.

[related-posts id="6155" color="bg-dark"][/related-posts]

TEMİZELLER’DEN NET MESAJ, “BU DOSYA KAPANMAYACAK!”

Temizeller Genel Yayın Yönetmeni Ahmet Tübcel’in ortaya koyduğu irade açık ve geri dönülmez nitelikte:
“Yetki kullanan herkes, o yetkinin hesabını vermek zorundadır.”

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nü sarsan bu dosya artık sıradan bir haber dizisi olmaktan çıkmış durumda. Ortaya konulan belgeler, kayıtlar ve çelişkiler; sürecin gerektiğinde denetim mekanizmalarına ve yargı mercilerine taşınabilecek ciddi bir kamu dosyasına dönüştüğünü gösteriyor. Bu nedenle Temizeller cephesinden verilen mesaj ise “Bu dosya kapanmayacak, üzeri örtülmeyecek, unutturulmayacak” oldu.

Çünkü ortada cevap bekleyen, her biri doğrudan kamu kaynaklarının kullanımına ilişkin son derece kritik sorular var:

Okullardan toplanan paraların toplam tutarı nedir?
Bu paralar hangi firmalara, hangi gerekçeyle ödendi?
Herhangi bir ihale ya da teklif süreci işletildi mi?
Piyasa araştırması yapıldı mı, yapıldıysa belgeleri nerede?
Bu süreç için resmi bir komisyon kuruldu mu?
Malzeme alınan firmalar hangi kriterlere göre belirlendi?
Alımı yapılan malzemeler gerçekten teslim alındı mı?
Yoksa ortada sadece fatura karşılığı yapılan ödemeler mi var?
Denetim kayıtları, raporlar ve resmi belgeler neden kamuoyuyla paylaşılmıyor?
Denetim payı kimlere, hangi ölçütlere göre dağıtıldı?

Bu soruların her biri, yalnızca idari bir izahatla geçiştirilebilecek nitelikte olmayıp, hesap verebilirlik, şeffaflık ve kamu vicdanı açısından açık, net ve tatmin edici yanıtları zorunlu kılmaktadır. Sürecin uzaması ve yetkili mercilerden herhangi bir açıklama yapılmaması, kamuoyundaki şüpheleri derinleştirmekte, her geçen gün cevapsız kalan başlıklar, dosyanın kapsamını ve ciddiyetini daha da artırdığı bildirildi.

[related-posts id="6156" color="bg-danger"][/related-posts]

TEMİZELLER, ÖĞRENCİLERİN PARASININ PEŞİNDE!
Proje okullarından toplanan her kuruşun nerede ve nasıl harcandığı açıklansın….

İŞTE O BELGELER:

2024 YILINA AİT DEKONT VE FATURALAR

2025 YILINA AİT DEKONT VE FATURALAR

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 78

temizelleranaliz@gmail.com

Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu, Temel Eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan VERMEZ hakkında ortaya atılan çok sayıda iddiayı araştırmak üzere iki başmüfettişi görevlendirerek sürece resmen el koydu.

[related-posts id="6192" color="bg-primary"][/related-posts]

İDDİALAR ZİNCİRLEME, USULSÜZLÜK, NÜFUZ KULLANIMI VE KURUMSAL ÇÜRÜME

İzmir eğitim camiasında uzun süredir dile getirilen ve artık kurum içinde açık bir huzursuzluğa dönüşen süreçte, Hasan VERMEZ’e yönelik iddialar basit idari tartışmaların çok ötesine geçmiş durumda. Ortaya konulan başlıklar, yetki kullanımı, kamu kaynağı yönetimi ve denetim mekanizmalarının işleyişine ilişkin ciddi hukuki soruları beraberinde getiriyor.

İddialar arasında;

Proje okullarında izinsiz para toplama uygulamaları,

Görev ve makam etkisi kullanılarak okul yöneticilerine çeşitli alımlar yaptırıldığı iddiaları,

Yetki alanındaki kurumlara objektif kriterler dışında personel yerleştirme girişimleri,

Çocuk kulüplerinde gerçeği yansıtmayan denetim listeleri ve denetim süreçlerinin yönlendirildiği iddiaları,

Kurum içinde çalışma barışını zedeleyen, hiyerarşik yapıyı baskı altına alan yönetim tarzı,

Bir gazeteciyle yapılan görüşmenin rıza dışı şekilde kayıt altına alınması ve bu kaydın uzun süre muhafaza edilmesi,

4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu kapsamında talep edilen bilgilere birbiriyle çelişen ve mevzuata aykırı cevaplar verilmesi,

“Lisede Bilim Uygulamaları” kapsamında ortaya çıkan usulsüzlük ve hukuka aykırılık iddiaları yer alıyor.

Bu başlıklar birlikte değerlendirildiğinde ortaya çıkan tablo, kamu gücünün kullanım sınırları, kamu kaynaklarının amacı dışında kullanılıp kullanılmadığı ve denetim süreçlerinin tarafsızlığı açısından ciddi bir inceleme gerektiriyor.

Nitekim iddiaların doğruluğu halinde söz konusu fiillerin, görevi kötüye kullanma (TCK 257), kamu zararına sebebiyet verme (5018 sayılı Kanun çerçevesinde), ve bazı yönleriyle yetki ve nüfuzun hukuka aykırı kullanımı kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, yürütülen müfettiş incelemesinin en kritik boyutunu oluşturuyor.

Sonuç olarak bu tablo, İzmir eğitim bürokrasisinde münferit bir tartışmadan değil;
tekrar eden uygulamalarla şekillenmiş, sistematik bir yönetim ve denetim krizinden söz edildiğini gösteriyor.

[related-posts id="6190" color="bg-success"][/related-posts]

DENETİM SİSTEMİNE MÜDAHALE İDDİASI, MÜFETTİŞLER DIŞLANDI MI?

Dosyada en dikkat çeken ve tartışmayı daha da büyüten başlıklardan biri ise çocuk kulübü denetim süreçlerine ilişkin iddialar oldu.

İddiaya göre Hasan VERMEZ ‘in, çocuk kulüplerine yönelik ek denetim görevlerinde denetim listelerine sistematik biçimde kendi ismini yazdırdığı, bu süreçte ise asıl yetkili olan eğitim müfettişlerinin yaklaşık iki yıldır bilinçli şekilde devre dışı bırakıldığı öne sürülüyor.

Bu durum, yalnızca idari bir tasarruf tartışması değil, denetim mekanizmasının tarafsızlığı ve hukuki geçerliliği açısından ciddi soru işaretleri doğuruyor.

[related-posts id="6158" color="bg-danger"][/related-posts]

KAMU ARACIYLA ÜCRETLİ GÖREV İDDİASI,

Dosyada en kritik başlıklardan biri de çocuk kulübü denetimleri kapsamında yürütülen ücretli ek görevler ile ilgili ortaya atılan iddialar oldu. İddiaya göre Hasan VERMEZ ‘in, ek ücret karşılığı yürüttüğü bu denetim faaliyetlerine kuruma ait resmi araç ve şoför tahsis edilerek katıldığı öne sürülüyor.

Bu iddia, yalnızca idari bir tartışma değil; doğrudan kamu kaynaklarının kullanım şekline ilişkin hukuki bir değerlendirmeyi de gündeme getiriyor.

Zira 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun “görev ve sorumluluk” ilkeleri ile 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun “kamu kaynaklarının etkili, ekonomik ve verimli kullanılması” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kamu hizmetine tahsis edilen araç ve personelin, ücret karşılığı yürütülen ek görevlerde kullanılması, “görevin amacı dışında kamu kaynağı kullanımı” ve dolayısıyla kamu zararı iddiasını doğurabilecek nitelikte görülüyor.

Bu çerçevede, iddiaların doğruluğu halinde söz konusu uygulamanın, görevi kötüye kullanma (TCK 257) ve oluşabilecek zararın niteliğine göre kamu zararına sebebiyet verme kapsamında değerlendirilip değerlendirilmeyeceği, müfettiş incelemesinin en kritik hukuki başlıklarından biri olarak öne çıkıyor.

Devlete ait araç ve personel, ücretli görevler için kullanıldı mı? Kullanıldıysa bunun hesabı nasıl verilecek?

[related-posts id="6155" color="bg-warning"][/related-posts]

MÜFETTİŞLER SAHADA, İLK BULGULAR DİKKAT ÇEKİCİ

Bakanlık tarafından görevlendirilen başmüfettişlerin İzmir’de inceleme ve denetim çalışmalarına başladığı, ilk etapta çok sayıda belge ve beyana ulaşıldığı öğrenildi.

Kulis bilgilerine göre, elde edilen ilk bulguların soruşturmanın derinleştirilmesi ve kapsamını daha da genişletebilecek nitelikte olduğu ifade ediliyor.

[related-posts id="6156" color="bg-dark"][/related-posts]

KRİTİK DETAY, MÜFETTİŞLER GELDİ, VERMEZ İZNE AYRILDI

Süreçte dikkat çeken en önemli gelişmelerden biri ise şu

Müfettişlerin görevlendirilmesinin hemen ardından Hasan VERMEZ ’in kurumdan izne ayrılması, eğitim camiasında “zamanlama tesadüf mü?” sorusunu gündeme taşıdı.

Bu gelişme, iddiaların ağırlığı ve soruşturmanın seyri açısından yeni tartışmaları da beraberinde getirdi.

[related-posts id="6069" color="bg-danger"][/related-posts]

BU SORUŞTURMA EMSAL OLACAK MI? EĞİTİM CAMİASI RAPORA KİLİTLENDİ

Yürütülen bu soruşturmanın yalnızca bir kişi ya da belirli bir dönemle sınırlı kalmayacağı, aksine kamu yönetimi açısından emsal niteliği taşıyacak bir sonuç doğurmasının beklendiği ifade edilirken, müfettişlerin ortaya koyacağı tespitler ve vereceği kararın bundan sonraki süreçte benzer görevlerde bulunan kamu personelinin kamu imkanlarını hangi sınırlar içinde kullanabileceğini fiilen belirleyeceği değerlendiriliyor; bu nedenle İzmir’de öğretmenlerden okul yöneticilerine kadar geniş bir kesim tek bir sorunun cevabına odaklanmış durumda: Müfettiş raporu ne ortaya koyacak? Zira bu dosya yalnızca bir yöneticiye yönelik iddiaların ötesinde, İzmir eğitim sisteminde denetim mekanizmalarının ne ölçüde işlediğini, idarenin şeffaflık ve hesap verebilirlik ilkelerine ne derece bağlı kaldığını ve kamu gücünün kullanımında hukuki sınırların korunup korunmadığını da ortaya koyacak kritik bir turnusol niteliği taşıyor.

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 78

Mail İletişim: temizelleranaliz@gmail.com

Savcılık dosyasına yansıyan beyana göre Temel Eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez, bir gazeteciyle yaptığı telefon görüşmesini gizlice kayıt altına aldı. Ancak asıl tartışma yaratan nokta, bu kaydın yaklaşık beş ay boyunca saklandıktan sonra savcılığa sunulmuş olması.

Ancak eğitim camiasında konuşulan bir başka soru ise, Hasan Vermez ‘in yalnızca bu görüşmeyi mi kayıt altına aldığı, yoksa başka kişiler ile görüşmelerin de benzer şekilde kaydedilip kaydedilmediği bilinmiyor. Bu konuda herhangi bir resmi açıklama yapılmazken, konunun hala gizemliğini koruduğu ifade ediliyor.

Eğitim kurumlarının yönetildiği bir makam katında ortaya çıkan bu tablo, Türkiye’nin geçmişte kasetler ve gizli ses kayıtları üzerinden yaşadığı büyük krizleri yeniden gündeme taşıdı.

[related-posts id="6158" color="bg-danger"][/related-posts]

TÜRKİYE BU FETO TAKTİKLERİNİ DAHA ÖNCE GÖRDÜ

Türkiye yakın tarihinde gizli ses kayıtları ve “tape” operasyonları üzerinden yürütülen birçok tartışmalı sürece tanıklık etti. Özellikle FETÖ/ PDY TERÖR ÖRGÜTÜNÜN 2010’lu yıllarda devletin en kritik kurumlarını hedef alan yasadışı dinleme ve kayıt skandalları uzun süre ülke gündemini meşgul etti. OSLO GÖRÜŞMELERİ sürecinde dönemin MİT Müsteşarı Hakan Fidan üzerinden yaşanan kriz, devletin güvenlik politikalarının gizli kayıtlar üzerinden tartışmaya açıldığı bir dönemin kapısını araladı. Ardından 17–25 Aralık sürecinde dönemin Başbakanı Recep Tayyip Erdoğan başta olmak üzere birçok siyasetçi, bürokrat ve iş insanına ait olduğu iddia edilen telefon konuşmalarının “tape” adı altında kamuoyuna servis edilmesi Türkiye’de büyük bir siyasi ve kurumsal sarsıntıya yol açmıştı.

O dönem ortaya çıkan tablo, gizli ses kayıtlarının yalnızca bireyleri değil, devletin en üst kademelerini bile hedef alabilecek bir araç olarak kullanılabildiğini gösterdi. Yasadışı dinleme iddiaları, montaj tartışmaları ve gizli kayıtların aylar sonra servis edilmesi gibi yöntemler uzun süre kamuoyunda tartışıldı ve bu süreç Türkiye’nin yakın siyasi tarihine “kaset ve tape operasyonları” olarak geçti.

Bu nedenle kamu gücü kullanan bir yöneticinin gizli kayıt gibi yöntemlere başvurması basit bir tartışma olarak görülemez. Türkiye, kasetler ve gizli ses kayıtları üzerinden yürütülen operasyonların devleti nasıl sarsabildiğini, siyaset kurumunu nasıl krize sürüklediğini ve toplumda nasıl derin güvensizlik yarattığını geçmişte çok ağır bedeller ödeyerek öğrendi.

[related-posts id="6155" color="bg-success"][/related-posts]

İZMİR MEM’DE GİZLİ SES KAYDI TARTIŞMASI SONRASI KURUMDA GÜVEN KRİZİ

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nde son haftalarda kulislerde konuşulan gelişmeler, kurum içinde ciddi bir güven tartışmasını beraberinde getirdi. İzmir MEM’de gizli ses kaydı tartışması giderek büyürken, Temel Eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez ‘in bir gazeteciyle yaptığı telefon görüşmesini gizlice kayıt altına aldığına ilişkin savcılık dosyasına yansıyan beyanın kurum içinde hem gerilimi artırdığı hem de güven tartışmasını tetiklediği ifade ediliyor.

TEMİZELLER’in savcılık kayıtlarından elde ettiği bilgilere göre Hasan Vermez ‘in aldığı belirtilen ses kaydını yaklaşık beş ay boyunca arşivinde tuttuğu, bu süre zarfında herhangi bir resmi başvuruda bulunmadığı ve kendi kurumunu dahi bilgilendirmediği, daha sonra savcılığa sunduğu ifade ediliyor. Bu durum ise eğitim camiasında dikkat çeken yeni bir soruyu gündeme taşıdı.

[related-posts id="6190" color="bg-danger"][/related-posts]

Eğer ortada gerçekten hukuka aykırı bir durum olduğu düşünülüyorsa, söz konusu gizli ses kaydı neden olayın hemen ardından resmi mercilere sunulmadı? Neden yaklaşık beş ay boyunca herhangi bir işlem yapılmadan bekletildi? Bu sorunun yanıtı, İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nde ortaya çıkan tartışmanın seyrini belirleyebilecek en kritik noktalardan biri olarak değerlendiriliyor.

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü, büyüklüğü ve sorumluluk alanı itibarıyla kentin en kritik kamu kurumlarından biri olarak kabul ediliyor. Yaklaşık 900 bin öğrenciyi, 60 bine yakın öğretmeni ve binlerce eğitim çalışanını bünyesinde barındıran bu devasa yapı, İzmir Valiliği’nden sonra kentin en büyük kamu organizasyonu olarak gösteriliyor. Temel Eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez ise bu yapının en kritik üst düzey yönetim kadrolarından birinde görev yapıyor. Başka bir ifadeyle, İzmir’de anaokulu, ilkokul ve ortaokul kademesinde eğitim gören yaklaşık 450 bin öğrenci ile on binlerce öğretmenin idari sorumluluğu bu makamın uhdesinde bulunuyor. Böylesine geniş bir sorumluluk alanına sahip bir yöneticinin

Türkiye’nin geçmişte FETÖ/PDY yapılanmasının yasadışı dinleme ve gizli kayıt skandallarıyla sarsıldığı dönemleri hatırlatan bu tür bir yöntemle bir kamu yöneticisinin anılması, eğitim camiasında ‘bu ölçekte bir kamu görevinde bulunan bir yöneticiden beklenen yönetim anlayışı bu mu?’ sorusunu da beraberinde getiriyor.

[related-posts id="6156" color="bg-dark"][/related-posts]

TELEFON GÖRÜŞMESİ İÇERİĞİNDE “DEVLET OKULUNA ÖĞRENCİ KAYDI” DETAYI

Savcılık dosyasına yansıdığı belirtilen beyanlarda söz konusu telefon görüşmesinin içeriğine ilişkin bazı ayrıntıların da yer aldığı ileri sürülüyor. Buna göre Hasan Vermez ‘in görüşmede Karşıyaka’da devlet okulu olan bir ilkokula iki öğrencinin kaydı ile ilgili olarak arandığını ifade ettiği belirtiliyor. Ancak görüşmenin içeriğinden çok, görüşmenin gizli şekilde kayıt altına alındığı yönündeki durumun kurum içinde ayrı bir tartışmanın kapısını araladığı ifade ediliyor.

[related-posts id="6192" color="bg-success"][/related-posts]

“ACABA BİZİM SESİMİZ DE Mİ KAYDEDİLİYOR?”

Kurum içinde konuşulanlara göre gizli ses kaydı meselesi kısa sürede müdürlük koridorlarında kulaktan kulağa yayıldı. Bu durumun bazı çalışanlar arasında “acaba bizim görüşmelerimiz de gizlice kayıt altına alınıyor mu?” şeklinde bir endişe ve kanaat oluşturduğu dile getiriliyor. Kurum kaynakları, bu gelişmenin yöneticilerle yapılan görüşmelerde daha tedirgin bir iletişim ortamı doğurduğunu ve müdürlük bünyesinde hissedilir bir güvensizlik atmosferi yarattığını ifade ediyor.

Eğitim camiası kaynakları ise, bir kamu kurumunda üst düzey yöneticilerin yaptıkları telefon görüşmelerini habersizce gizlice kayıt altına almaları yönündeki iddiaların yayılmasının dahi tek başına ciddi bir güven sorunu yaratabileceğine dikkat çekiyor. Müdürlük içinde konuşulan bu iddiaların artık yalnızca bireysel bir tartışma olmaktan çıktığı, müdürlük bünyesinde belirgin bir güvensizlik iklimi oluşturduğu ve bu durumun kurum içi çalışma barışı ile yönetsel iletişimi doğrudan etkileyen bir mesele haline geldiği ifade ediliyor.

Konuya ilişkin görüşlerine başvurduğumuz TEMİZELLER Genel Yayın Yönetmeni, usta gazeteci Ahmet Tübcel ise sürecin yargıya intikal ettiğini belirterek şu ifadeleri kullandı:

“İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez ’in telefon görüşmesini gizlice ve rızası dışında kayıt altına aldığı bu konuyla ilgili savcılığa yapılan başvurular hakkında şu aşamada yorum yapmam doğru olmaz. Zira konu şu anda Türk yargısının önündedir ve bağımsız Cumhuriyet savcıları tarafından yürütülen bir süreç söz konusudur. Yargı aşamasında bulunan bir dosya hakkında değerlendirme yapmanın doğru olmayacağını düşünüyorum.”

“Bir kamu kurumunda yöneticilerle yapılan görüşmelerin gizlice kayıt altına alındığı yönündeki bir tartışmanın ortaya çıkması, eğitim camiasında yalnızca bir iddia olarak görülmüyor. Çünkü geçmiş dönemde Türkiye, FETÖ/ PDY TERÖR ÖRGÜTÜNÜN kasetler ve gizli ses kayıtları üzerinden yürüttüğü yöntemlerin devlet kurumlarını nasıl sarsabildiğini geçmişte çok ağır bedeller ödeyerek öğrendi. Bu nedenle İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nde yaşanan bu gelişmenin yalnızca bir ses kaydı tartışması değil, aynı zamanda kurum içi güven, iş barışı, huzur ve yönetsel iletişim açısından ciddi sonuçlar doğurabilecek bir mesele olduğunu düşünüyorum.”

Öte yandan Tübcel sözlerini şöyle bitirdi, “İzmir’de görev yapan bir gazeteci olarak İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez ‘in ve bunun yanı sıra tüm kamu yöneticilerinin yönetimsel olarak sorumlu olduğu birimlerde yapılan iş ve işlemlerde gördüğümüz ve tespit ettiğimiz yanlışlıkları ve usulsüz iş ve işlemleri kamu yararına eleştiriyoruz. Bu bizim en doğal ve meşru hakkımızdır. Çünkü gündeme getirdiğimiz tüm konular belgeli ve kamu yararı taşıyan meselelerdir. Basının görevi de tam olarak budur; kamu adına soru sormak, yapılan işlemleri denetlemek ve kamuoyunu bilgilendirmektir. Gazeteci Tübcel konuyla alakalı Milli Eğitim Bakanlığının ilgili birimlerini bilgilendirdiklerini ve sonucunu beklediklerini ve gerekirse konuyu Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin ile görüşeceklerini belirti. "

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 78

Mail İletişim: temizelleranaliz@gmail.com

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nde bilgi edinme başvurularına verilen iki resmi cevap, sıradan bir bürokratik yazışmanın çok ötesine geçti. Temel Eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez imzasıyla aynı dilekçeye verilen iki farklı cevap yazısı, 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu karşısında ortaya çıkan tablo nedeniyle eğitim camiasında liyakat, mevzuat bilgisi ve idari ciddiyet tartışmasını yeniden gündeme taşıdı.

Temizeller tarafından 05 Ocak 2026 tarihinde yapılan başvuru ve ardından gelişen süreç, kamu yönetiminde hesap verebilirlik konusunun ne kadar önemli olduğunu bir kez daha ortaya koydu.

[related-posts id="6192" color="bg-primary"][/related-posts]

İLK BAŞVURU: ÇOCUK KULÜPLERİNE İLİŞKİN KAMU VERİLERİ İSTENDİ

05 Ocak 2026 tarihinde 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu kapsamında yapılan başvuruda İzmir genelinde faaliyet gösteren çocuk kulüplerine ilişkin bazı temel kamu verileri talep edildi.

Başvuruda özellikle şu bilgiler soruldu;

İzmir genelinde çocuk kulübü bulunan kurum sayısı,

2024-2025 ve 2025-2026 eğitim yıllarındaki denetim sayıları,

Denetimleri yapanların unvan bilgileri,

Çocuk kulüplerinden elde edilen toplam gelir,

Denetim payı adı altında ayrılan tutarlar,

Bu faaliyetlere ilişkin şikayet ve soruşturma sayıları,

Başvuruda ayrıca özellikle şu husus vurgulandı,

Talep edilen verilerin kişisel veri içermediği, istatistiki nitelikte olduğu ve gerekirse kişisel verilerin maskelenebileceği belirtilen ilk yazıda İl Müdür yardımcısı Hasan Vermez ’in verdiği cevap ise tüyleri ürpertti.

[related-posts id="6190" color="bg-success"][/related-posts]

HASAN VERMEZ’DEN İLK CEVAP:

“Gerçek Şahıs Başvurursa Değerlendirilir”

28 Ocak 2026 tarihli resmi yazıda Temel Eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez, talep edilen bilgileri paylaşmadı. İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez imzasıyla gönderilen yazıda şu ifadeye yer verildi:

“İstenen bilgiler kurum işleyişine ait özel bilgi ve belge talebi olup gerçek şahsın kurumumuza başvurması durumunda değerlendirilecektir.”

Ancak bu ifade eğitim camiasında yeni bir tartışmayı beraberinde getirdi. Çünkü Temizeller tarafından yapılan başvuruda talep edilen bilgiler, herhangi bir kişiye ait özel veri ya da gizli belge değil; il genelinde yürütülen çocuk kulübü faaliyetlerine ilişkin anonim ve istatistiki kamu verileriydi. Kurum sayıları, denetim sayıları, denetimleri yapanların unvanları ve toplam gelir gibi bilgiler, doğrudan kamu hizmetinin yürütülmesine ilişkin veriler arasında yer alıyor.

Bu nedenle birçok eğitimci şu soruyu sormaya başladı:

İstatistiki nitelikteki bu kamu verileri nasıl “kurum işleyişine ait özel bilgi ve belge” olarak değerlendirildi?

Tartışma yaratan bir diğer ifade ise yazıda yer alan “gerçek şahsın kurumumuza başvurması durumunda değerlendirilecektir” cümlesi oldu. Çünkü CİMER sistemi, kimliği doğrulanmış gerçek kişiler tarafından yapılan resmi başvurular üzerinden çalışıyor.

Bu nedenle eğitim camiasında şu soru yüksek sesle dile getirilmeye başlandı:

CİMER üzerinden yapılan bir başvuru zaten gerçek kişi başvurusu değil midir?

[related-posts id="6158" color="bg-danger"][/related-posts]

VERİLEN CEVABA İTİRAZ DİLEKÇESİ…!!!

“Bunlar Anonim Kamu Verileridir”

Temizeller tarafından itiraz edilen ikinci dilekçede ise verilen cevabın “hem usul ve mevzuat hem de esas yönünden yetersiz olduğu” ifade edilerek İtiraz dilekçesinde şu noktaların altı çizildi.

Talep edilen bilgiler kişisel veri değildir. Veriler anonim ve istatistiki niteliktedir. 4982 sayılı Kanun gereği erişime açık kamu verileridir. Ret halinde gerekçenin mevzuat hükümleri ve kanun maddeleri çerçevesinde açık şekilde belirtilmesi gerekir.

Ayrıca CİMER başvurularının resmi başvuru niteliği taşıdığı hatırlatılarak, “gerçek kişi başvurusu” gerekçesinin mevzuatta karşılığı olmadığı vurgulandı.

[related-posts id="6155" color="bg-warning"][/related-posts]

İL MÜDÜR YARDIMCISI HASAN VERMEZİ İKİNCİ CEVABI,

BU KEZ “Özel Bir Çalışma Ve Analiz Yapmak Gerekir” GEREKÇESİ…

Ancak itiraz dilekçesine verilen ikinci cevap da yeni bir tartışmayı beraberinde getirdi.

18 Şubat 2026 tarihli ikinci resmi yazıda bu kez farklı bir gerekçe kullanıldı. Hasan Vermez imzasıyla CİMER ‘e gönderilen ikinci yazıda şu ifadelere yer verildi:

“Kurum ve kuruluşlar, ayrı veya özel bir çalışma, araştırma, inceleme ya da analiz neticesinde oluşturulabilecek türden bir bilgi veya belge için yapılacak başvurulara olumsuz cevap verebilir.”

“Başvuruda bahsi geçen konular özel bir çalışma ve analiz gerektirdiğinden herhangi bir işlem tesis edilememiştir.”

AYNI SORUYA İKİ FARKLI GEREKÇE

Ortaya çıkan tablo dikkat çekici ve aynı bilgi talebi için iki farklı gerekçe kullanılmış oldu.

İlk cevapta: “Kurum işleyişine ait özel bilgi ve “gerçek şahsın kurumumuza başvurması durumunda değerlendirilecektir”

İkinci cevapta: “Özel çalışma ve analiz gerektiriyor”

Bu durum eğitim camiasında şu sorunun sorulmasına neden oldu.

Bir kurumun elinde bulunması gereken denetim ve mali veriler için neden ayrıca analiz yapılması gerekiyor?

ŞEFFAFLIK MI YOKSA KAÇAMAK CEVAPLAR MI?

İzmir eğitim camiasında birçok kişi şu görüşü dile getiriyor:

Bir kamu kurumuna sorulan basit istatistiki sorulara verilen cevaplar, kurumun yönetim kalitesini de gösterir. Ancak bu dosyada ortaya çıkan tablo şu soruları beraberinde getiriyor.

Çocuk kulüplerinin mali verileri neden paylaşılmıyor?

Denetim mekanizması nasıl işliyor?

Bu veriler gerçekten kurum kayıtlarında mevcut mu, yoksa hiçbir veri kayıt altına alınmıyor mu?

İzmir İl Millî Eğitim Müdürlüğü Temel Eğitimden sorumlu il müdür yardımcısı Hasan Vermez bu sorulara açık ve net cevap vermekten neden kaçınıyor?

[related-posts id="6069" color="bg-dark"][/related-posts]

LİYAKATSİZ OLMAK VE MEVZUATI BİLMEMEK BÖYLE BİRŞEY OLSA GEREK!

Üstelik verilen cevaplarda 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu’nun 12. maddesinde açıkça belirtilen “ret kararının gerekçesi ve başvuru yollarının gösterilmesi” yükümlülüğünün de tam olarak yerine getirilmediği görülüyor. Kanuna göre bir bilgi edinme talebi reddedildiğinde, yalnızca ret gerekçesi değil, başvuru sahibinin hangi mercilere itiraz edebileceği de açıkça belirtilmek zorundadır. Ancak Hasan Vermez imzalı yazılarda bu hususun da yer almaması dikkat çekti.

Öte yandan 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu’nun 7. maddesi, bilgi edinme başvurularının yalnızca kurumların elinde bulunan değil, aynı zamanda “görevleri gereği bulunması gereken” bilgi ve belgelere de ilişkin olabileceğini açıkça düzenliyor. Bu nedenle çocuk kulübü faaliyetlerine ilişkin kurum sayıları, denetim kayıtları ve mali veriler gibi temel bilgilerin “özel analiz gerektiriyor” gerekçesiyle paylaşılmaması, eğitim camiasında yeni bir soruyu gündeme getirdi. Bu faaliyetlere ilişkin idari veriler kurum kayıtlarında düzenli olarak tutulmuyor mu?

TEMİZELLER AÇIKÇA SORUYOR...

İzmir’de okullarda yürütülen çocuk kulübü faaliyetlerine ilişkin; Kaç kurum faaliyet yürütüyor, ne kadar gelir elde ediliyor, denetimler kim tarafından yapılıyor, bir çocuk kulübüne hangi süreçlerde denetim yapılıyor, bir çocuk kulübüne yılda kaç sefer denetim yapılıyor, denetim payları nasıl kullanılıyor, Bu soruların cevapları neden kamuoyuyla paylaşılmıyor?

Çünkü unutulmamalıdır ki; kamu adına sorulan soruların karşılığı boş beleş cevaplar değil, kurumsal ciddiyet, devlet dairesine yakışır devlet diliyle cevap vermek ve şeffaflıktır.

Whatsapp ihbar hattı 0533 263 43 78

temizelleranaliz@gmail.com

TEMİZELLER’in ortaya çıkardığı yeni kayıtlar, proje okullarından toplanan paraların yalnızca tek bir yılın değil, birden fazla etkinliğin konusu olabileceğini gösteriyor. Ortaya çıkan her yeni belge, eğitim camiasında zaten büyüyen tartışmayı daha da derinleştirirken, kamu kaynaklarının hangi usullerle ve hangi karar mekanizmalarıyla kullanıldığına ilişkin soruların da artmasına neden oluyor.

2025 yılında proje okullarına yönelik düzenlenen “Lisede Bilim Uygulamaları” etkinliği kapsamında okullardan para toplandığına ilişkin iddialar, Temizeller tarafından belge ve kayıtlarıyla kamuoyunun gündemine taşınmıştı. Bu belgeler, eğitim camiasında geniş yankı uyandırmış; öğrenci velilerinin katkılarıyla oluşan ve öğrencilerin etkinlikleri için kullanılması gereken okul kaynaklarının hangi yöntemle ve hangi idari kararlarla harcandığı sorusu kısa sürede gündemin merkezine oturmuştu.

[related-posts id="6190" color="bg-primary"][/related-posts]

DOSYA GENİŞLİYOR: 2024’E AİT PARA TOPLAMA BELGELERİ ORTAYA ÇIKTI

Araştırmalar ilerledikçe tartışmanın kapsamı da genişledi. TEMİZELLER’in ulaştığı bilgi ve belgeler, benzer bir uygulamanın 2024 yılında Konak Meydanı’nda gerçekleştirilen “Lisede Bilim Uygulamaları” etkinliği sırasında da yaşandığını gösteriyor.

Proje okullarından aynı yöntemle para toplandığını gösteren kayıtların TEMİZELLER’ in tarafından ortaya çıkarılması, eğitim camiasında yeni bir tartışmanın fitilini ateşledi.
Öğrencilerin ihtiyaçları için oluşturulan okul kaynaklarının hangi karar mekanizmasıyla ve hangi mevzuata ile yönetmeliklere dayanarak kullanıldığı sorusu şimdi herkes tarafından soruluyor.

İŞTE O BELGELER!

[related-posts id="6192" color="bg-success"][/related-posts]

TEMİZELLER’in ulaştığı resmi belgeler, “Lisede Bilim Uygulamaları” etkinliği kapsamında okullardan yapılan ödemelere ilişkin dikkat çekici ayrıntıları ortaya koyuyor.

TEMİZELLER’in ulaştığı e-arşiv faturaya göre söz konusu ödeme, 06 Mayıs 2024 tarihli bir satış faturasına dayanıyor. Faturada lakost tişört, penye tişört ve şapka kalemleri yer alırken toplam bedelin 11.374 TL olduğu görülüyor. Bu belge, “Lisede Bilim Uygulamaları” etkinliği kapsamında okullardan yapılan ödemelerin yalnızca 2025 yılıyla sınırlı olmadığını, benzer mali işlemlerin 2024 yılında da gerçekleştiğini ortaya koyuyor. TEMİZELLER’in ulaştığı 17 Mayıs 2024 tarihli banka işlem belgesinde ise okul ismi TEMİZELLER ‘de saklı tutulan bir lisenin Okul Aile Birliği hesabından 11.374 TL tutarında EFT yapıldığı görülüyor. Banka dekontunda ödeme açıklaması açık şekilde “Lisede Bilim Uygulamaları ödemesi” olarak yer alıyor. Bu ifade, yapılan ödemenin doğrudan söz konusu etkinlikle bağlantılı olduğunu gösteren önemli bir kayıt olarak dikkat çekiyor.

Belgelerde dikkat çeken bir başka ayrıntı ise ödeme yapılan kişi ve fatura adresinin bulunduğu yer oldu. İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nde temel eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan VERMEZ ‘in, il müdür yardımcısı olmadan önce Gaziemir ilçesinde proje okulu statüsündeki Nevvar Salih İşgören Anadolu Lisesi’nde okul müdürü olarak görev yaptığı biliniyor. TEMİZELLER’in ulaştığı fatura ve ödeme kayıtlarında hizmet alımı yapılan kişi ve adresin de yine Gaziemir ilçesinde yer aldığı görülüyor. Bu durum, söz konusu hizmet alımının hangi yöntemle gerçekleştirildiği ve sürecin hangi idari karar mekanizmalarıyla yürütüldüğü konusunda yeni soruları gündeme getiriyor.

[related-posts id="6158" color="bg-danger"][/related-posts]

CEVABI BEKLENEN SORULAR

Ortaya çıkan belgeler ışığında eğitim camiasında sürecin nasıl yürütüldüğüne ilişkin çok sayıda soru gündeme geliyor. Hizmet alımı yapılmadan önce bir plan ve koordinasyon çerçevesi oluşturulup oluşturulmadığı, bu süreç için herhangi bir komisyon kurulup kurulmadığı, hizmet alımı sırasında başka firmalardan teklif alınıp alınmadığı ve piyasa araştırması yapılıp yapılmadığı merak ediliyor. Yapıldığı iddia edilen piyasa araştırmalarına ilişkin komisyon kararlarının bulunup bulunmadığı, hizmet alımının hangi mevzuata ile yönetmeliğe dayanılarak gerçekleştirildiği, okullardan toplanan paraların hangi yöntem ve hangi talimat zinciri içinde toplandığı da yanıt bekleyen başlıklar arasında yer alıyor.

Ayrıca söz konusu süreçte İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün veya Valilik makamının bilgisi ya da onayının bulunup bulunmadığı da kamuoyunun merak ettiği önemli konular arasında gösteriliyor. Bu soruların yanıtı, eğitim kurumlarında kullanılan mali kaynakların yönetimi ve kamu kaynaklarının hangi usullerle harcandığının ortaya konulması açısından büyük önem taşıyor.

[related-posts id="6155" color="bg-warning"][/related-posts]

SADECE BİR ETKİNLİK MESELESİ DEĞİL

Ortaya çıkan her yeni belge, “Lisede Bilim Uygulamaları” etkinliği kapsamında yürütülen mali süreçlerin yalnızca bir organizasyon gideri meselesi olmadığını ortaya koyuyor. Aksine, belgeler eğitim kurumları üzerinden kullanılan kaynakların hangi idari kararlarla ve hangi yöntemlerle yönetildiğine dair daha geniş bir tabloyu gözler önüne seriyor.

Öte yandan Proje okullarından toplanan paranın miktarı, hangi okullardan ne kadar para toplandı, organizasyonu üstlenen firma ile yapılan anlaşmanın bedeli ve firmaya ödenen toplam tutar konusunda ise hala bir açıklama yapılmış değil. Sürecin en kritik noktaları kamuoyu açısından hala karanlıkta.

TEMİZELLER’in ulaştığı kayıtlar, proje okullarından toplanan paraların yalnızca tek bir yılın değil, birden fazla etkinliğin konusu olabileceğini gösterirken, eğitim camiasında büyüyen tartışmanın önümüzdeki günlerde daha da derinleşeceği değerlendiriliyor.

[related-posts id="6190" color="bg-primary"][/related-posts]

Temizeller cephesinden yapılan değerlendirmede, eğitim kurumları üzerinden yürütülen mali işlemlerin yalnızca idari bir tasarruf değil, doğrudan kamu sorumluluğu olduğu vurgulandı. "Yetki kullanan herkes, o yetkinin hesabını vermek zorundadır" denilen açıklamada, sürecin imza atanlardan talimat verdiği iddia edilen yöneticilere kadar tüm aşamalarının sorumluluk zinciri içerisinde inceleneceği belirtildi.

Açıklamada ayrıca, ortaya konulan belge ve bulguların yalnızca haber dosyası kapsamında kalmayacağı; gerekli görülmesi halinde ilgili denetim ve yargı mercilerine taşınacağı ifade edilerek, "Şeffaflık sağlanana ve tüm karar süreçleri kamuoyuna açıklanana kadar bu dosya kapanmayacaktır" denildi.

[related-posts id="6192" color="bg-success"][/related-posts]

İŞTE O FATURA!

Söz konusu etkinlik kapsamında gerçekleştirilen hizmet alımının hangi karar mekanizmasıyla ve hangi hukuki dayanakla yürütüldüğü kamuoyunda merak konusu olmaya devam ediyor. Eğitim kurumları üzerinden yapılan her mali işlem, açık, denetlenebilir ve mevzuata uygun olmak zorunda olması gerektiğini bilen yöneticilerin bu nedenle ödeme sürecine ilişkin aşağıdaki soruları net biçimde yanıtlanması gerekmektedir.

[related-posts id="6158" color="bg-danger"][/related-posts]

Hizmet alımı yapılan firma hangi süreçle belirlendi?

Bu firmayı kim veya kimler önerdi ya da yönlendirdi?

Teklif alındı mı? Kaç firmadan teklif istendi?

Piyasa araştırması yapıldı mı? Buna ilişkin yazılı komisyon kararı var mı?

Hizmet alımı hangi mevzuat ve hangi usule dayanarak gerçekleştirildi?

Okul müdürlerine ödeme yapılacağı yönünde bir yönlendirme oldu mu? Olduysa bu yönlendirme hangi yazılı talimata dayandı?

Etkinlik sonrası yapılan toplantılarda ödeme süreciyle ilgili kim karar aldı?

Ödemeyi yapacak okullar arasında koordinasyon nasıl sağlandı?

Bu koordinasyonu yürüten kişi ya da kişiler hangi yetkiyle görevlendirildi?

Süreç işletilirken okul müdürlerinin idari sorumluluğu nasıl güvence altına alındı?

Bu sorular, yalnızca bir etkinlik giderine değil, kamu kaynağının hangi irade ve hangi hukuki çerçeve ile kullanıldığına ilişkindir.

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 68

Mail İletişim: temizelleranaliz@gmail.com

Gaziemir ilçesinde proje okulu olan Nevvar Salih İşgören Anadolu Lisesi’nde okul müdür iken İl Müdür Yardımcılığı makamına paraşütle atanan Hasan VERMEZ’in sorumluluğunda, 2025 yılı mayıs ayında Nevvar Salih İşgören Eğitim Kampüsü (eski Sümerbank Tesisleri) içerisinde “Lisede Bilim Uygulamaları” adı altında bir etkinlik düzenlenmişti.

[related-posts id="6190" color="bg-primary"][/related-posts]

Etkinlik sonrasında ortaya çıkan büyük bir mali yükün katılımcı okullara yansıtıldığı iddialarını 48 önce kamuoyuna taşımıştık.

O dönemde gündeme gelen söz konusu iddiaları doğrudan yönelttiğimiz İl Müdür Yardımcısı Hasan VERMEZ, süreci kesin ve tartışmaya kapalı bir dille reddetmiş; herhangi bir talimat ya da ödeme yönlendirmesi bulunmadığını yeminler ederek açıkça beyan etmişti. Ancak TEMİZELLER’in ulaştığı banka dekontları ve mali kayıtlar, bu açıklamaların gerçekle örtüşmediğini düşündüren ciddi bir tabloyu ortaya çıkardı.

Gündeme getirdiğimiz ve kamuoyunda yankı bulan haberlerimiz üzerine ne İl Milli Eğitim Müdürlüğü tarafından ne de Hasan VERMEZ cephesinden herhangi bir yalanlama veya resmi bir açıklama şu ana kadar yapılmadı.

[related-posts id="6192" color="bg-success"][/related-posts]

Konuya ilişkin değerlendirmede bulunan TEMİZELLER Genel Yayın Yönetmeni, usta gazeteci Ahmet Tübcel, İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nde temel eğitim ve geçmiş dönemde proje okullarından sorumlu Hasan VERMEZ başta olmak üzere, süreçte imzası, talimatı ya da idari sorumluluğu bulunan tüm yöneticilerin sebebiyet verdiği iddia edilen kamu zararlarının belgeleriyle ortaya konulacağını açıkladı.

Tübcel, “Bu dosya yalnızca bir haber dosyası değildir. İmza atan, talimat veren, görmezden gelen herkesin sorumluluğu tek tek incelenecek. Tespit edilen her kamu zararı kalemi hukuki zeminde değerlendirilecek ve kamuoyunun gündemine getirilecektir. Hiçbir işlem, hiçbir imza ve hiçbir mali hareket karanlıkta kalmayacak” ifadelerini kullandı.

[related-posts id="6158" color="bg-danger"][/related-posts]

Gazeteci Tübcel değerlendirmelerini şöyle sürdürdü, bu noktada mesele bir etkinliğin organizasyon gideri olmaktan çıkmıştır. Mesele, kamu yetkisinin hangi sınırlar içinde kullanıldığıdır, eğer yapılan işlemler hukuka uygunsa, dayanağı açıklanmalıdır, eğer hukuka uygunsa, karar süreci kamuoyuna sunulmalıdır. Eğer hukuka uygunsa, 48 saattir neden sessizlik tercih edilmektedir? Kamu görevinde bulunan herkes için temel ilke şüphe götürmeyecek kadar açıktır. Yetki varsa, hesap da vardır ilkesinden yola çıkarak İzmir İl Milli Eğitim Müdürü Ömer YAHŞİ’nin yaşanan skandallar karşısında nasıl bir yaptırım uygulayacağı ise merak konu oldu.

[related-posts id="6155" color="bg-warning"][/related-posts]

İşte o skandal banka dekontu!

PAZARTESİ FATURALAR YAYINLANIYOR…

Dekontları yayımladık şimdi sıra faturalarda. Bu haber dosyası kamu yararına bir şeffaflık sorgulaması ve kamu adına kullanılan her yetki, kamu adına sorgulanır ilkelerinin gereğidir.

“Sessizlik değil. Belgeler konuşacak”

PAZARTESİ…SAKIN KAÇIRMAYIN...

WHATSAPP İHBAR HATTI: 0533 263 43 78

MAİL İLETİŞİM: temizelleranaliz@gmail.com

Gaziemir Nevvar Salih İşgören Anadolu Lisesi’nde proje okul müdürlüğü görevini yürütürken, Türkiye’nin üçüncü büyük şehri olan ve yaklaşık 5,5 milyon nüfusu, 900 bin öğrencisi, 60 bin öğretmeni ve 4 bin 500 okulu kapsayan İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü bünyesinde yüzlerce o koltuğu liyakatiyle hak edecek insan varken temel eğitim ve proje okullarından sorumlu il müdür yardımcılığı görevine adeta paraşütle atanan Hasan Vermez, 2023 yılından bu yana kamu adına yaptığı iş ve işlemler Temizeller Gazetesi’nin merceği altına girdi. Eğitim sisteminin en geniş ve en kritik alanını yöneten bu makamda alınan kararlar ve yürütülen idari işlemler, kamu yararı kapsamında Temizeller tarafından belgeleriyle birlikte incelendi; usule ilişkin tartışmalar ve yönetim tarzına yönelik eleştiriler kamuoyunun gündemine taşındı.

[related-posts id="6158" color="bg-primary"][/related-posts]

Ancak bu eleştiriler karşısında tercih edilen yol, cevap ve şeffaflık değil; yargı üzerinden yayınları durdurma girişimi oldu. Hasan Vermez önce erişim engeli talebiyle Sulh Ceza Hakimliklerine başvurdu. İki ayrı hakimlik, 5651 kapsamında yaptığı inceleme sonucunda erişim engeli talebini RED etti.

Bunun ardından Sulh Ceza Mahkemelerinden istediğini alamayan Hasan Vermez bu kez de 24. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde ihtiyati tedbir ve tazminat talebiyle dava açtı.

Ortaya çıkan tablo ise üç ayrı yargı aşamasında yapılan değerlendirmelerde, eleştirel haberciliği durdurmaya yönelik talepler hukuki karşılık bulmadı. Yargı, erişim engeli ve tedbir mekanizmasının bir susturma aracına dönüşmesine izin vermedi.

[related-posts id="6155" color="bg-success"][/related-posts]

1. AŞAMA: SULH CEZA MAHKEMESİNDEN RET

Hasan Vermez, Temizeller’de yayımlanan haberler için 5651 sayılı Kanun kapsamında İzmir Sulh Ceza Hakimliği’ne başvurarak yayınlanan haberlere erişim engeli talebinde bulundu. Mahkeme, yaptığı inceleme sonucunda erişim engeli talebini RED etti.

2. AŞAMA: BİR ÜST SULH CEZA MAHKEMESİNDEN DE KESİN RET

Ret kararına yapılan itiraz üzerine dosya bir üst mahkeme olan bir başka Sulh Ceza Hakimliği’nin önüne geldi. İtiraz reddedildi ve karar kesinleşti. Böylece iki ayrı hakimlikce, yayımlanan haberlere erişim engeli talebi RED edildi.

[related-posts id="6156" color="bg-danger"][/related-posts]

3. AŞAMA: 24. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİNDEN DİKKAT ÇEKEN ARA KARAR

Süreç bununla da sınırlı kalmadı. Sulh ceza mahkemesinden isteği kararları çıkaramayan Hasan Vermez bu kez de 24. Asliye Hukuk Mahkemesine ihtiyati tedbir ve tazminat talebi davası açtı. 24. Asliye hukuk mahkemesi hakimliğinin verdiği ara kararında yer alan ifadeler, hukuki tabloyu daha da netleştirdi. Mahkeme şikayet dilekçesini ve dosya kapsamını detaylı inceleyerek ihtiyati tedbir talebini değerlendirirken dosyada Hasan Vermez ’in “YAKLAŞIK İSPAT ŞARTININ DAHİ YERİNE GETİRMEDİĞİNİ” vurguladı. Ayrıca talebin, “yargılama sonunda elde edilmek istenen sonucun peşinen sağlanmasına yönelik” olduğuna dikkat çekti.

Bu tespit, hukuk yargılamasında son derece ağır bir değerlendirme niteliği taşıyor. Zira ihtiyati tedbir, ancak güçlü ve ilk bakışta ikna edici bir ispat zemini varsa uygulanabilir. Mahkeme, bu zeminin oluşmadığı kanaatine varmıştır.

AYM ÇERÇEVESİ VE 5651 GERÇEĞİ

Anayasa Mahkemesi’nin 10 Ocak 2024 tarihli kararıyla 5651 sayılı Kanun’un 9. maddesine ilişkin önemli hükümler iptal edilmiş; süresiz ve geniş kapsamlı erişim engellemelerinin ifade ve basın özgürlüğüne ağır müdahale oluşturduğu açıkça ortaya konmuştu.

Bu anayasal çerçeve ışığında verilen ret kararları, erişim engelinin otomatik bir sansür mekanizması olmadığını bir kez daha göstermiş oldu.

Üç ayrı yargısal değerlendirmede de bu şartların oluşmadığı sonucuna varıldığı değerlendirildi

İLETİŞİM UZMANI ERHAN ÇALIŞKAN: “BU HABERLER BASIN ÖZGÜRLÜĞÜ KAPSAMINDADIR”

Konuyla ilgili değerlendirmede bulunan İletişim uzmanı Erhan Çalışkan, Temizeller Gazetesi’nde yayımlanan içeriklerin basın özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini belirtti.

Çalışkan, yapılan haberlerin, kamu yararı taşıyan konulara ilişkin olduğunu, kamusal görev üstlenen bir yönetici hakkında denetim ve sorgulama niteliği taşıdığını, belge ve resmi süreçlere dayandığını, hakaret ya da kesinleşmiş suç isnadı dili içermediğini vurguladı.

İletişim uzmanı Erhan Çalışkan, “Gazetecilik faaliyeti kamu adına soru sormaktır. Şeffaflık talep etmektir. Kamusal gücü kullananları denetlemektir. Bu faaliyet, Anayasa’nın 26 ve 28. maddeleri kapsamında açık biçimde koruma altındadır. Eleştiri ile hakaret birbirinden ayrıdır. Somut olayda erişim engelini gerektirecek açık ve ağır bir kişilik hakkı ihlali bulunmadığı yargı kararlarıyla da ortaya konmuştur” ifadelerini kullandı.

[related-posts id="6069" color="bg-warning"][/related-posts]

GENEL YAYIN YÖNETMENİ AHMET TÜBCEL’DEN AÇIKLAMA

Temizeller Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Ahmet Tübcel, okul müdürü iken kamuoyuna açıklama yapılmadan hangi kriterlerine ve özelliklerine göre il müdür yardımcısı yapıldığı bilinmeyen Hasan Vermez ’in Temizelleri şikayet ettiği konularda üç ayrı yargı aşamasında verilen kararların basın özgürlüğü ve hukuk devleti ilkesi açısından önemli bir eşik oluşturduğunu belirterek şu değerlendirmede bulundu:

“Üç ayrı yargı merciinde yapılan incelemeler sonucunda erişim engeli ve tedbir taleplerinin karşılık bulmaması, eleştirel haberciliğin ortadan kaldırılmasına yönelik girişimlerin hukuk zemininde kabul görmediğini açık biçimde ortaya koymuştur.

İzmir il milli eğitim müdür yardımcısı Hasan Vermez ‘in şikayet dilekçesini ve dosya kapsamını inceleyen 24. Asliye Hukuk Mahkemesi verdiği ara kararında yer alan” YAKLAŞIK İSPAT ŞARTININ DAHİ YERİNE GETİRİLMEDİĞİ” yönündeki tespit son derece dikkat çekicidir. Hukukta “yaklaşık ispat”, bir iddianın tamamen kanıtlanması değil; en azından ilk bakışta güçlü ve ikna edici delillerle desteklenmiş olması anlamına gelir. Yani bir mahkeme tedbir kararı verecekse, ortada makul ve ciddi bir ispat zemini bulunmalıdır.

Mahkemenin bu ifadeyle ortaya koyduğu değerlendirme şudur: Başvuru sahibinin iddialarını destekleyecek, tedbir kararı verilmesini gerektirecek düzeyde güçlü bir kanıt zemini bu aşamada ortaya konulamamıştır. Başka bir ifadeyle mahkeme, davanın sonucunu daha baştan garanti altına alacak bir karar için gerekli asgari hukuki şartların dahi oluşmadığı kanaatine varmıştır.

Yargı üç ayrı aşamada değerlendirmesini yapmış ve kararını vermiştir.

Temizeller olarak kamuoyuna açıkça ifade ediyoruz ki: Kamu adına soru sormaya, belgeye dayalı yayın yapmaya ve şeffaflık talep etmeye bundan sonra da kararlılıkla devam edeceğiz. Basın özgürlüğü, Anayasa’nın 26 ve 28. maddeleriyle güvence altına alınmış temel bir haktır. Bu hakkın, erişim engeli ve ihtiyati tedbir mekanizmaları üzerinden fiili bir sansür aracına dönüştürülmesine hukuk devleti ilkesi izin vermez. Hiçbir idari makam ya da görev sahibi, eleştirel haberciliği yargı süreçleri üzerinden baskı altına alamaz. Hukukun çizdiği sınırlar açıktır; Temizeller, bu anayasal çerçeve içinde, kamu yararı odaklı yayın çizgisini sürdürmeye devam edecektir, dedi.

Whatsapp ihbar hattı:0533 263 43 78

Mail İletişim: temizelleranaliz@gmail.com

Bu çerçevede atılan adımlar, “babadan oğula, oğuldan toruna” devredilen kantin işletmeciliği döneminin artık kapandığını gösteriyor.

Bakanlık bakışı, Dolaşım, adalet ve taze kan

Millî Eğitim Bakanı Yusuf Tekin döneminde sürdürülen bu uygulama, yalnızca bir süre sınırlaması değil; istihdamda adalet, fırsat eşitliği ve yenilenme hedeflerini esas alıyor.

Edinilen bilgilere göre Bakanlık, onlarca yıldır aynı okullarda faaliyet gösteren, fiilen “kalıcı mülk sahibi” gibi davranan işletmecilik anlayışının, hem rekabeti hem de sektörel yenilenmeyi engellediği görüşünde.

1968’den beri aynı kantini işletenler var

Sahadan gelen bilgiler, uygulamanın neden gerekli olduğunu ortaya koyuyor. Türkiye genelinde, 1960’lı yıllardan bu yana aynı okulda kantin işleten örneklerin bulunduğu belirtiliyor. 1968’den beri kesintisiz biçimde aynı kantini işleten işletmeciler olduğu biliniyor.

Bu durumun, yeni girişimcilerin önünü kapattığı, genç esnafın sektöre girmesini zorlaştırdığı, kantin hizmetlerinde yenilik ve kaliteyi sınırladığı yönünde uzun süredir eleştiriler bulunuyordu.

Amaç cezalandırma değil, yenilenme

Bakanlık çevrelerinden aktarılan değerlendirmelere göre, 20 yıllık sınır bir “cezalandırma” uygulaması değil; doğal bir dönüşüm mekanizması olarak görülüyor. Bu sayede, yeni işletmecilere alan açılması, genç girişimcilerin sisteme dahil edilmesi, kantin hizmetlerinde kalite, hijyen ve çeşitliliğin artması hedefleniyor.

Bu yönüyle uygulama, sadece kantincileri değil; öğrencileri, velileri ve okul yönetimlerini de yakından ilgilendiriyor.

Eğitimde durağanlık değil, dinamizm hedefleniyor

Uzmanlara göre, eğitimin her alanında olduğu gibi okul kantinlerinde de durağan yapıların uzun vadede sorun yarattığına dikkat çekiliyor. Aynı işletmecinin onlarca yıl boyunca hiçbir rekabet baskısı olmadan faaliyet göstermesi, çağın gereklerine uyum konusunda zafiyet oluşturabiliyor.

20 yıllık sınır, bu açıdan bakıldığında, taze kan ve yeni bakış açıları için bir kapı aralıyor.

Yeni istihdam ve fırsat eşitliği vurgusu

Uygulamanın savunulan en güçlü yanlarından biri de istihdam etkisi. Her tahliye edilen kantin için yeni bir işletmeci, yeni çalışanlar ve yeni bir ekonomik döngü anlamına geliyor. Bu durumun, özellikle genç esnaf ve küçük sermaye sahipleri için önemli bir fırsat yaratacağı ifade ediliyor.

Bir dönem kapanıyor, yeni bir dönem başlıyor

20 yıllık kantin uygulamasıyla birlikte, okul kantinlerinde kalıcılaşmış işletmecilik dönemi sona eriyor. Millî Eğitim Bakanlığı’nın kararlılıkla sürdürdüğü bu yaklaşım, kısa vadede tartışma yaratsa da, uzun vadede daha adil, daha dinamik ve daha rekabetçi bir yapının önünü açmayı amaçlıyor.

Bu yönüyle bakıldığında, “babadan oğula kantin” anlayışının sona ermesi, yalnızca bir idari karar değil; eğitim ekosisteminde önemli bir yapısal dönüşüm olarak değerlendiriliyor.

Veliler ve okul aile birlikleri destekliyor

Öğrenciler, veliler ve okul aile birlikleri cephesinde ise karar büyük ölçüde olumlu karşılanıyor. Uzun yıllar aynı işletmeciler tarafından yürütülen kantin hizmetlerinin zamanla yenilikten uzaklaştığı, ürün çeşitliliği ve kalite konusunda beklentileri karşılamadığı yönündeki şikâyetler sıkça dile getiriliyordu. Bu nedenle 20 yıllık sınırın, kantinlerde rekabeti artıracağı, hijyen ve kalite standartlarını yükselteceği ve çocukların daha sağlıklı, daha denetlenebilir ürünlere ulaşmasını sağlayacağı görüşü öne çıkıyor. Okul aile birlikleri de, kantinlerin “süresiz işletme alanı” olmaktan çıkarılarak belirli aralıklarla yenilenmesinin hem okul yönetimleri hem de öğrenciler açısından daha sağlıklı bir işleyiş oluşturacağını savunuyor.

[related-posts id="6156" color="bg-primary"][/related-posts]

Eğitim Müfettişleri Neden Denetim Listelerinde Yok?

Bu dosyada kamuoyunun dikkatini çeken en kritik ve en rahatsız edici soru şudur: Eğitim müfettişleri neden denetim listelerinde yok? Oysa yürürlükteki mevzuata göre denetim, inceleme ve soruşturma yetkisi doğrudan eğitim müfettişlerine aittir. Bir okulda usulsüzlük iddiası çıktığında, bir çocuk kulübünde mali şüphe doğduğunda ya da kamu zararı ihtimali oluştuğunda ilk çağrılan birim yine müfettişler olmaktadır. Ancak iş “rutin denetim” ve bu denetime bağlı denetim payı dağıtımına gelince, müfettişlerin isimlerinin listelerde yer almaması, ciddi bir sistemsel çelişkiyi ortaya koymaktadır. Denetimi fiilen yapan, raporlayan ve hukuki sorumluluğu taşıyan müfettişler devre dışı bırakılırken; denetim yetkisinin ve parasal karşılığının yöneticiler üzerinden yürütülmesi, “denetim kimin işi, bedelini kim ödüyor?” sorusunu kaçınılmaz hale getirmektedir. Bu tablo, yalnızca bir idari tercih değil; adalet, liyakat ve hakkaniyet tartışmasını da beraberinde getirmektedir.

Beş milyonu aşkın nüfusa sahip İzmir’de, yaklaşık 900 bin öğrencinin, 60 bin öğretmenin ve 4 bin 500 okulun bulunduğu İzmir gibi dev bir eğitim kentinde; temel eğitim gibi en kritik alanlardan sorumlu bir il müdür yardımcısı Hasan Vermez ‘in, haftanın büyük bölümünü denetimlerde geçirdiği iddia ediliyorsa, burada doğal bir mantık sorgusu doğuyor. Zira bu görev sadece denetime gitmeyi değil, aynı zamanda temel eğitim politikalarını planlamayı, okullardan gelen sorunları değerlendirmeyi, ilçe müdürlükleriyle koordinasyonu ve kriz yönetimini de kapsıyor.

[related-posts id="6158" color="bg-danger"][/related-posts]

Eğitim çevreleri şu soruyu açıkça soruyor, eğer bu denetimler hakkıyla, yerinde, ayrıntılı ve raporlu biçimde yapılıyorsa, temel eğitimden sorumlu bir il müdür yardımcısı Hasan Vermez ’in, neredeyse tüm mesaisini denetim sahalarında geçirmesi gerekmez mi?

Eğer denetimler bu yoğunluğa rağmen yüzeysel yürütülüyorsa, o zaman denetimin ne anlamı var. Denetim listelerinde Hasan Vermez isminin bu kadar sık yazılmasının anlamı nedir? İşte bu noktada, denetimlerin niteliği, raporları ve sonuçları kamuoyu adına daha da kritik hale gelmektedir.

İzmir Eğitim Kamuoyunda giderek yüksek sesle sorulan bir başka kritik soru ise zaman ve öncelik meselesi. Listelere yansıyan bilgilere göre, Hasan Vermez yalnızca hafta içi anaokulu ve çocuk kulübü denetimlerinde değil; hafta sonları MTSK sınavlarında, hafta içi ise Çocuk kulüpleri ve e-sınav uygulamalarında da sıkça görev alıyor.

[related-posts id="6155" color="bg-warning"][/related-posts]

Eğitim çevrelerinin dikkat çektiği nokta şu, Bu görevlerin tamamı, mevzuat gereği ek gelir sağlayan faaliyetler arasında yer alıyor.

Hal böyleyken, İzmir gibi beş milyonluk bir Büyükşehirde, yaklaşık 900 bin öğrenciyi, 60 bin öğretmeni ve 4 bin 500 okulu kapsayan temel eğitimden sorumlu il müdür yardımcılığı gibi son derece ağır ve stratejik bir asli görevin ne zaman ve ne ölçüde yerine getirildiği sorusu artık kulislerin değil, doğrudan eğitim camiasının ortak gündemi haline gelmiş durumda. Eğitimciler, “Asli görev mi, ek görevler mi?” sorusunun artık net bir yanıt beklendiğini vurguluyor.

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 78

Mail iletişim: temizelleranaliz@gmail.com

Çiğli 75. Yıl Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’ne ilişkin Temizeller’e ulaştırılan bir ihbar dosyası, okul yönetimi ve Okul Aile Birliği (OAB) üzerinden yürütüldüğü ileri sürülen mali işlemlere dikkat çekiyor. Dosyada yer alan anlatıma göre; hurda satışları, atık kağıt gelirleri, kayıt parası tahsilatı ve güçlendirme sonrası temizlik işi gibi kalemlerde para trafiğinin okul müdürü Ömer Caka ait kişi hesapları üzerinden geçmiş olabileceği iddia ediliyor. İddialar, ayrıca okul içinde “baskı, taciz, kurul ortamında küfür ve tehdit” gibi disiplin boyutu bulunan başka bir tartışma başlığını da beraberinde getiriyor.

İddiaların odağında ise okul müdürü Ömer Caka var...

“150 bin TL” temizlik bedeli ve “tutanakla ödeme” iddiası

İhbar metninde, güçlendirme sonrası inşaat artıklarının temizlenmesi için firmadan 150.000 TL alındığı; bu paranın dönemin müdür yardımcısının hesabına aktarıldığı ve buradan temizlik işini yaptığı ileri sürülen kişiye yalnızca tutanak karşılığında ödendiği iddia ediliyor. Dosyada, bu işlem için fatura veya makbuz düzenlenmediği iddiası da yer alıyor. Bu başlık, kamu kurumlarında “harcama belgesi” ve “yetki” tartışmasının merkezinde duruyor.

Hurda satışları ve taşınır kayıtları, Komisyon Kararı var mı, devir mi, satış mı?

Dosyada öne çıkan ikinci başlık hurda süreci. Mobilya bölümünde “hurda” diye ayrıldığı belirtilen 8 adet ahşap tezgahın başka bir okul müdürüne verildiği; bunun hibe mi, satış mı olduğu konusunda belirsizlik bulunduğu ileri sürülüyor. Yine okul hurdalarının (kablo, alüminyum, demir vb.) satıldığı; ancak hurda satış komisyonu oluşturulmadığı ve kaç kamyon hurdanın ne zaman satıldığının net olmadığı iddia ediliyor.

“Kayıt parası üç ay müdür hesabında bekledi” iddiası

İhbar metni, “kayıt parası” olarak toplanan paranın makbuzsuz tahsil edildiği ve üç ay boyunca okul müdürünün hesabında tutulduğu iddiasını da içeriyor. Ardından, 07/10/2024 tarihinde 36.700 TL’nin OAB hesabına aktarıldığı ifade ediliyor. Bu iddia doğruysa, mesele yalnızca idari bir usul tartışması olmaktan çıkıp “kamuya ait gelirin hangi usulle tahsil edildiği ve nerede muhafaza edildiği” sorusuna dönüşüyor.

Diğer taraftan ise okul içinden edindiğimiz bilgiler üzerine okul yönetimine ve okul müdürüne şu soruları sormak kamu adına elzem olmuştur.

150.000 TL temizlik bedeli hangi yetkiyle alındı, hangi hesaba girdi, hangi belgeyle ödendi?

Temizlik işini yaptığı belirtilen kişiyle ilgili SGK kaydı, fatura veya makbuz kaydı var mı?

“Hurda” denilen 8 tezgah devredildi mi, satıldı mı; taşınır kayıtlarda çıkış işlemi bulunuyor mu?

Hurda satış komisyonu kuruldu mu; değer tespiti yapıldı mı; alıcı kim?

“Kayıt parası” tahsilatı makbuzla mı yapıldı; yapıldı ise neden kişi hesabında aylaca bekletildi?

25/09/2024 tarihli 5.500 TL atık kağıt bedeli neden müdür hesabından geçti?

Kurul ortamında küfür-tehdit ve disiplin iddiaları

Dosyada, 01/11/2024 tarihli öğretmenler kurulu toplantısında bir gazete haberi üzerinden gazeteciye yönelik küfür ve tehdit içeren sözler kullanıldığı iddia ediliyor. Ayrıca, öğretmenler odasının pis su gideri için müdürün “Yaparım ama parasını sizlerden alırım.” dediği ileri sürülüyor. Bu iddialar, 657 sayılı mevzuat bağlamında kurum içi disiplin, amir dili ve görev ahlakı tartışmasını da gündeme taşıyor.

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 78

Mail iletişim: temizelleranaliz@gmail.com

Bu tartışmanın odağında, temel eğitimden sorumlu İzmir İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı Hasan Vermez de bulunuyor. Çünkü çocuk kulüpleri yönergesinde “denetim yetkilileri” tanımında, temel eğitimden sorumlu il müdür yardımcısına açık rol veriliyor ve büyükşehirlerde denetim yetkilisi sayısının 15 kişiye kadar belirlenebileceği düzenleniyor.

[related-posts id="6158" color="bg-success"][/related-posts]

Mevzuatın emrediyor! “DENETİM MÜFETTİŞİN İŞİ”

Kamuoyuna yansıyan Eğitim Müfettişleri Yönetmeliği’nin 53/1. maddesinde, eğitim müfettişlerinin rehberlik, iş başında yetiştirme, denetim, izleme ve değerlendirme, araştırma, inceleme, soruşturma ve ön inceleme çalışmalarını yapmakla görevli olduğu açıkça belirtiliyor. Yani sistem, riskli bir durum oluştuğunda refleks olarak müfettişi işaret ediyor. Şikayet varsa müfettiş, usulsüzlük iddiası varsa müfettiş, soruşturma gerekiyorsa yine müfettiş.

İşte tam bu noktada eğitim camiasının sorusu daha da sertleşiyor: Madem yük, sorumluluk ve hukuki risk müfettişte; rutin denetim kapasitesi neden müfettişlerin etkinliğiyle güçlendirilmiyor?

Çocuk Kulüpleri Yönergesi, “Aylık denetim” ve denetim payı sistemi

Çocuk Kulüpleri Yönergesi, denetimi “aylık” bir zorunluluk olarak tarif ediyor ve denetim sonucunda düzenlenen “Çocuk Kulübü Denetim Formu (EK-6)”nın kulüp denetim dosyasında saklanacağını belirtiyor. Ayrıca denetim yetkililerinin kimler olacağına dair kapsam da çiziliyor: il/ilçe milli eğitim müdürü, temel eğitimden sorumlu il milli eğitim müdür yardımcısı, il/ilçe temel eğitim şube müdürü, ihtiyaç halinde diğer yöneticiler ile eğitim müfettişleri. Yönerge, büyükşehir il müdürlüklerinde denetim yetkililerinin 15 kişiye kadar belirlenebileceğini de ifade ediyor.

Ancak tartışmayı büyüten asıl düzenleme, kulüp gelirlerinden yüzde 1 oranında “denetim payı” ayrılması. Yönerge, bu payın il milli eğitim müdürlüğü adına açılacak hesapta toplanması ve denetim yetkililerine dağıtılmasına ilişkin bir mekanizma da kuruyor.

Denetim “aylık” deniyor, peki rapor nerede?

Eğer denetim aylık yapılıyorsa, İzmir’de kamuoyunun cevap beklediği sorular nettir:

İzmir genelinde kaç çocuk kulübü aktif olarak faaliyet gösteriyor?

Her kulüp için aylık denetim planı var mı, yoksa denetim düzensiz mi yürütülüyor?

EK-6 denetim formları her ay nasıl düzenleniyor? Düzenleniyorsa kaç kulüp için kaç form var?

Denetimlerde hangi eksikler tespit edildi, hangi düzeltmeler istendi, hangileri takip edildi?

Çünkü denetim, “denetledik” demekle değil; form, tespit, düzeltme ve takip zinciriyle anlam kazanır. Bu zincirin kopması, denetim payını da tartışmalı hale getirir.

[related-posts id="6155" color="bg-danger"][/related-posts]

Hayme Hatun örneği: Denetim varsa bu tablo nasıl oluştu?

Buca’daki Hayme Hatun Anaokulu üzerinden gündeme gelen iddialar, denetim mekanizmasının gücünü test eden somut bir örnek haline geldi. İddialar doğruysa, denetim sistemi niçin önleyici çalışmadı? Denetim yapıldıysa, risk ve uygunsuzluklar neden zamanında tespit edilip giderilmedi? Denetim yapılmadıysa, denetim payı hangi gerekçeyle dağıtıldı?

Kamu vicdanını yaralayan çelişki tam da burada büyüyor: Sorun çıkınca müfettiş çağrılıyor; ancak “rutin denetim” ve “denetim payı” tartışmasında yöneticiler öne çıkıyor.

Müfettişe dosya, yöneticiye pay algısı nasıl oluşuyor?

Eğitim camiasında giderek güçlenen algı şudur: Müfettiş, kriz çıkınca devreye sokuluyor; rapor yazıyor, inceleme yapıyor, soruşturma yürütüyor. Yani işi de riski de taşıyor. Buna karşın denetim payı dağıtımı konuşulduğunda, sahaya inen denetim emeği değil; liste ve dağıtım mekanizması konuşuluyor.

Bu noktada idarenin yapması gereken şey, tartışmayı duygu düzeyinden çıkarıp belgeye indirmektir.

Hasan VERMEZ’e ve İzmir İl MEM’e yöneltilmesi gereken sorular

Temel eğitimden sorumlu il müdür yardımcısına ve İl Milli Eğitim Müdürlüğüne kamuoyu adına sorulması gereken sorular şunlardır:

Denetim yetkilisi listeleri hangi kriterlerle hazırlanıyor?

Denetim yetkilisi olarak görevlendirilenlerin sahada yaptığı denetimler, hangi kayıtlarla ispatlanıyor?

Denetim payı dağıtımında, denetim formları ve denetim kayıtlarıyla bire bir eşleştirme yapılıyor mu?

Denetim yapılmadıysa ödeme yapılmıyor mu, yoksa ödeme rutin mi ilerliyor?

Hayme Hatun Anaokulu iddialarıyla ilgili denetim kayıtları ve tespitler var mı?

Bu sorulara verilecek en güçlü cevap, tartışma değil; denetim takvimi, denetim formu sayıları, tespit ve düzeltme istatistikleri, denetim payı toplamları ve unvan bazında dağıtım verileridir.

[related-posts id="6156" color="bg-warning"][/related-posts]

TEMİZELLER’in çağrısı: Şeffaflık ve hakkaniyet!

Denetim bir ünvan işi değil, icra işidir. Denetim payı da ancak icranın kayıtla ispatlandığı yerde meşruiyet kazanır. Eğitim müfettişleri mevzuat gereği denetim, inceleme ve soruşturma yükünü taşıyorsa; rutin denetimde de etkin, görünür ve belirleyici olmalıdır. Aksi halde “müfettişe çay kaşığı, yöneticilere kepçeyle” benzetmesi, sadece bir eleştiri değil, kurumun itibarını yaralayan kalıcı bir algıya dönüşür.

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü, bu tartışmayı bitirecek anahtarı elinde tutuyor. Denetim kayıtlarını ve denetim payı verilerini şeffaf biçimde kamuoyuna açıklamak gerekiyor.

Whatsapp İhbar Hattı: 0533 263 43 78

Mail İletişim: temizelleranaliz@gmail.com

[related-posts id="6155" color="bg-primary"][/related-posts]

İzmir’de anaokulları ve ilkokullar bünyesinde faaliyet gösteren çocuk kulüpleri üzerinden dönen para trafiği, eğitim kamuoyunda ciddi bir güven krizine dönüşmüş durumda. Velilerin çocukları için ödediği ücretler, “çocuğun gelişimi ve eğitimi” amacıyla toplanıyor. Ancak son dönemde ortaya çıkan iddialar ve yaşanan örnekler, bu paraların nasıl toplandığı, nasıl harcandığı ve en önemlisi nasıl denetlendiği konusunda kamuoyunun aklında ağır soru işaretleri bırakıyor.

Tartışmanın merkezinde, çocuk kulüplerine ilişkin denetim mekanizmasını düzenleyen yönergede “denetim yetkilileri” arasında adı geçen, temel eğitimden sorumlu İzmir İl Milli Eğitim Müdür Yardımcısı Hasan VERMEZ bulunuyor. Çünkü sistemin sahadaki karşılığı, sadece yönetmelik maddeleriyle değil; denetim planı, yerinde denetim, denetim raporu, tespit ve düzeltme zinciriyle anlaşılır.

%1’LİK DENETİM PAYI: KİM ALIYOR, NEYE GÖRE ALIYOR?

Çocuk kulüpleri yönergesinde kulüp gelirlerinden “denetim payı” ayrıldığı, bu payın il milli eğitim müdürlüğü adına açılan hesapta toplanıp dağıtıldığı düzenlenmiş durumda. O halde kamuoyu şu soruları sormakta sonuna kadar haklıdır.

İzmir genelinde kaç çocuk kulübü faaliyet gösteriyor? Bu kulüplerden aylık ve yıllık toplam ne kadar gelir toplanıyor? Denetim payı olarak ayrılan toplam tutar ne kadar? Denetim payından kimler yararlanıyor, hangi unvan grubuna ne kadar ödeme yapılıyor? Bu ödemeler hangi denetim kayıtlarına ve hangi raporlara dayanıyor?

Bu soruların yanıtı verilmeden, “denetim payı” adı altında yürüyen sistemin kamu vicdanında temiz kalması mümkün değildir.

DENETİM AYLIK DENİYOR, PEKİ RAPORLAR NEREDE?

Yönerge, çocuk kulüplerinin eğitim etkinlikleri ile evrak, defter ve dosyalarının aylık olarak denetleneceğini ve denetim sonucu “Çocuk Kulübü Denetim Formu (EK-6)” düzenlenip denetim dosyasında saklanacağını açıkça belirtir. Bu durumda en kritik soru şudur:

Eğer denetim her ay yapılıyorsa, İzmir’de her çocuk kulübü için EK-6 denetim formları nerede?
Kaç kulüp denetlendi, yerinde kimler denetledi, denetleme nasıl yapıldı, kaçında eksik bulundu, kaçında düzeltme istendi, kaçı takip edildi?

Denetim, “denetledik” demekle olmaz. Denetim; kayıt, rapor, tespit ve takip işidir.

HAYME HATUN ANAOKULU ÖRNEĞİ; DENETİM VARSA BU TABLO NASIL ÇIKTI?

Buca ilçesindeki Hayme Hatun Anaokulunda ortaya çıkan vahim tablo, İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğünde temel eğitimden sorumlu il müdür yardımcısı Hasan Vermez ’in görev alanına giren anaokulları ve çocuk kulüplerine ilişkin denetim tartışmasını yeniden alevlendirdi. Bu olay, aylardır konuşulan “denetim” meselesini soyut bir tartışma olmaktan çıkarıp, sahaya ve somut sonuçlara taşıdı. Eğer denetim mekanizması gerçekten işliyorsa, bu okulda ve çocuk kulübünde dile getirilen usulsüzlük iddiaları nasıl bu noktaya kadar büyüdü? Denetim yapıldıysa hangi tarihte yapıldı, hangi tespitler rapora girdi ve neden zamanında müdahale edilmedi?

Denetim yapılmadıysa, o halde “denetim payı” adı altında toplanan ve dağıtılan paralar hangi gerekçeyle ödendi?

Bu soruların yanıtı, sadece Hayme Hatun Anaokulu için değil, İzmir genelindeki tüm çocuk kulüplerinin güvenilirliği ve denetlenebilirliği açısından belirleyici olacaktır.

TEMİZELLER SORUYOR: CEVAP VER HASAN VERMEZ!

Temel eğitimden sorumlu il müdür yardımcısı olarak Hasan VERMEZ’e kamuoyu adına açıkça soruyoruz:

Denetim yetkilisi listeleri hangi kriterlere göre hazırlanıyor?

Denetim payı dağıtımı hangi kayıt ve denetim çıktısına dayanıyor?

Denetim raporları neden kamuoyuna açıklanmıyor?

Denetim yapıldıysa Hayme Hatun örneğinde neden sonuç alınamadı?

Denetim yapılmadıysa bu paylar neden ödendi?

Bu sorular kişisel değil, kamusaldır. Çünkü ortada velinin cebinden çıkan para, çocukların güvenliği ve eğitim kurumlarının itibarı vardır.

[related-posts id="6156" color="bg-success"][/related-posts]

ŞEFFAFLIK İSTİYORUZ...

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğüne çağrımız nettir!
Çocuk kulüplerinin ilçe ilçe sayısı, denetim takvimi, denetim raporu sayıları, denetim payı toplam tutarları ve unvan bazında ödeme dağılımı kamuoyuna açıklanmalıdır. Suskunluk iddiaları büyütür; belgeler ise tartışmayı bitirir.

Temizeller Gazetesi olarak, bu dosyada tek bir şey istiyoruz:
Şeffaflık, hesap verebilirlik ve çocukların parasının hesabının verilmesi.

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 78

Mail iletişim: temizelleranaliz@gmail.com

Edinilen bilgilere göre olay, 30.12.2025 Salı günü saat 12.30–12.40 sıralarında meydana geldi. İddiaya göre okuldan bir önceki yıl mezun olan erkek öğrenci aynı okulda öğrenci olan kız arkadaş meselesi nedeniyle aynı okulda öğrenimini sürdüren başka bir erkek öğrenciye bıçakla saldırmaya teşebbüs etti. Olay okul içinde paniğe yol açarken, en dikkat çekici iddia ise bu vahim durumun ne Milli eğitim müdürlüğüne nede polis ya da jandarmaya bildirilmediği yönünde oldu.

MİLLİ EĞİTİM MÜDÜRLÜĞÜNE BİLDİRİLMEMİŞ!

Edinilen bilgilere göre söz konusu bıçaklı saldırı girişimi iddiası, yalnızca kolluk kuvvetlerine değil, Milli Eğitim Müdürlüğü’ne de bildirilmedi. Oysa eğitim kurumlarında öğrenci güvenliğini ilgilendiren her türlü şiddet, tehdit ve suç şüphesinin ivedilikle İlçe/İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne raporlanması mevzuat gereği zorunlu. Bu bildirimin yapılmamış olması, olayın üstünün örtülmeye çalışıldığı yönündeki iddiaları güçlendirirken; okul yönetiminin idari sorumluluğu ve olası ihmali tartışmalarını daha da derinleştiriyor. Eğitim camiası ve veliler, Milli Eğitim yetkililerinin bu ciddi iddia karşısında resen inceleme ve soruşturma başlatıp başlatmayacağını yakından izliyor.

NEDEN ADLİ MAKAMLARA BİLDİRİLMEDİ?

Bir eğitim kurumunda bıçaklı saldırı iddiası gibi ağır bir olayın, derhal kolluk kuvvetlerine bildirilmesi gerekirken, okul yönetimi ve güvenlik birimlerinin bu yönde bir adım atmadığı ileri sürülüyor. Bu durum, sadece bir güvenlik zafiyeti değil; aynı zamanda olası bir idari ihmal ve hukuki sorumluluk tartışmasını da beraberinde getiriyor.

Veliler, “Okul sınırları içinde bıçaklı saldırısı iddiası varken neden resmi bildirim yapılmadı?” sorusuna yanıt bekliyor. Sessizlik ise kamuoyundaki endişeyi büyütüyor.

KURUMUN SİCİLİ DE TARTIŞMALI

Söz konusu kampüs, son dönemde yaşanan bir dizi olayla da gündeme gelmişti. Milli Eğitim Bakanlığı’nın belirlediği resmi ücret tarifesinin üzerinde ücret alındığı gerekçesiyle para cezası uygulandı.

Okul servisinde öğrenci unutulması nedeniyle kınama cezası verildi.

Yaklaşık 10 gün önce bakanlık müfettişleri tarafından gerçekleştirilen denetim sonucu henüz açıklanmadığı bildirildi

Bu gelişmeler, yaşanan bıçaklı saldırı iddiasının tekil bir olay olmadığını, kurumda denetim, güvenlik ve yönetim anlayışı açısından yapısal sorunlar bulunduğu iddialarını güçlendirdi.

VELİLER VE KAMUOYU NETLİK İSTİYOR

Veliler, olayın tüm yönleriyle aydınlatılmasını, kamera kayıtlarının, tutanakların ve disiplin süreçlerinin açıklanmasını istiyor. Ayrıca denetim raporunun bir an önce kamuoyuyla paylaşılması ve iddialar doğruysa sorumlular hakkında adli ve idari işlem başlatılması talep ediliyor.

UZMANLAR UYARIYOR

Eğitim kurumlarında öğrencilerin can güvenliği, ticari kaygıların ve kurumsal imaj endişelerinin üzerindedir. Şiddet iddialarının gizlenmesi ya da bildirilmemesi, sorunu ortadan kaldırmadığı gibi hukuki sorumluluğu ağırlaştırır.

Kamuoyu şimdi okul yönetiminden ve yetkili kurumlardan açık, net ve belgeli bir açıklama bekliyor. Suskunluk, bu iddiaları daha da büyütüyor.

%1’LİK PAY, MİLYONLUK TABLO

Yürürlükteki çocuk kulüpleri yönergesine göre, kulüp gelirlerinin %1’i “denetim yetkililerine” ayrılıyor. Bu yetkililer arasında, İl milli eğitim müdürleri, İl milli eğitim müdür yardımcıları, İlçe milli eğitim müdürleri, İl ve ilçe şube müdürleri, Eğitim müfettişleri yer alıyor.

Bu payın, il milli eğitim müdürlükleri adına açılan ayrı bir banka hesabında toplanarak dağıtıldığı da mevzuatta açıkça yazılı. Yani mesele söylenti değil; belgeli, yazılı ve sistematik bir uygulama.

SORU BASİT, CEVAP YOK! DENETİM YAPILDI MI, YAPILMADI MI?

Bugün İzmir genelinde kamuoyunun yanıt beklediği sorular,

İzmir’de Kaç çocuk kulübü aktif olarak faaliyet gösteriyor?

Bu kulüpler yılda kaç kez denetlendi?

Denetimler hangi tarihlerde, kimler tarafından yapıldı?

Denetim raporları nerede?

Kim, hangi yetkiyle, ne kadar denetim ücreti aldı?

Bu soruların hiçbirine kamuoyuna açık, şeffaf ve denetlenebilir bir cevap verilmiş değil.

HAYME HATUN ANAOKULU DENETİMİNDE REZİLLİĞİN SON PERDESİ YAŞANDI.

PEKİ BİRİM SORUMLUSU İL YÖNETİCİSİ HESAP VERDİ Mİ?

Tartışmaların merkezinde somut ve ibretlik bir örnek duruyor, Buca ilçesindeki Hayme Hatun Anaokulu.

Çocuk kulübü uygulamalarıyla ilgili ortaya çıkan rezaletler, usulsüzlük iddiaları ve yönetim zaafları; denetim mekanizmasının ya hiç çalışmadığını ya da sadece kâğıt üzerinde kaldığını açıkça gösterdi. Eğer Hayme Hatun Anaokulunda hakkıyla denetim gerçekten yapılmış olsaydı yani sözde denetim yapanlar devletten aldığı denetim payının hakkını vermiş olsaydı, bu tablo ortaya çıkar mıydı? veliler bu ölçüde mağdur olur muydu? Kamuoyunu sarsan bu skandallar yaşanır mıydı?

Peki konuyu birde şöyle ele alalım.

Eğer ki Eğitim Müfettişleri bu denetimleri gerçekleştirseydi ve sonrada böyle bir rezil tablo ortaya çıksaydı yani o usulsüzlükleri yolsuzlukları ve bu rezil tabloyu müfettiş görmeseydi! O denetleyen müfettişlerin durumu ne olurdu sizce?

TEMİZELLER DİYOR Kİ!

Eğer bu çocuk kulüplerinin rutin denetimlerini eğitim müfettişleri yapmış olsaydı ve ardından Hayme Hatun Anaokulu örneğinde olduğu gibi böylesine vahim bir tablo ortaya çıksaydı, bugün kimden nasıl hesabı soruluyor olurdu?

Hiç kuşku yok ki o müfettişler, “görmedin mi, denetlemedin mi, raporuna neden yazmadın?” sorularıyla karşı karşıya kalır, haklarında inceleme, soruşturma hatta adli süreçler başlatılırdı. Yani müfettiş için denetim, sadece bir görev değil, doğrudan mesleki ve hukuki sorumluluk anlamına gelir. Buna karşılık, aynı tablo il ve ilçe yöneticilerinin sorumluluk alanında ortaya çıktığında ne bir rapor soruluyor ne de bir hesap isteniyor. İşte tam da bu noktada sistemin adaleti sorgulanıyor. Görmeyen müfettiş yanar, denetlemeyen yönetici susar; ama denetim payı yine alınır. Kamu vicdanını yaralayan çelişki budur.

DENETİM VARSA MÜFETTİŞ, PARA VARSA YÖNETİCİ Mİ?

Bu dosyanın en kritik ve en rahatsız edici noktası ise eğitim müfettişlerinin sistematik biçimde dışlanmasıdır.

Çocuk kulüplerinin açılış sürecinde; Fiziki koşullar, Çevresel riskler, Güvenlik ve eğitim ortamı ilk olarak müfettiş raporlarıyla değerlendirilir. Bir usulsüzlük, bir şikâyet ya da bir yolsuzluk iddiası ortaya çıktığında ise yine aynı adres gösterilir:
“Müfettişler incelesin.” Peki madem her sorunlu dosyada müfettişler devreye giriyor, rutin denetimler neden müfettişler eliyle yapılmıyor?

YÜK MÜFETTİŞTE, PAY YÖNETİCİDE!

Ortaya çıkan tablo nettir.

Sorun varsa………… Müfettiş,

Soruşturma varsa- Müfettiş,

Rapor yazılacaksa- Müfettiş

Para varsa…………… Yönetici

Ama iş denetim payı almaya gelince sahne değişiyor.
Bu kez müfettişler geri planda bırakılıp, il ve ilçe yöneticileri öne çıkıyor.

Bu durum; emek–yetki–ücret dengesinin açıkça bozulması, adaletsizlik ve kayırmacılık anlamına geliyor.

HEDEFTEKİ İSİM TEMEL EĞİTİMDEN SORUMLU İL MÜDÜR YARDIMCISI HASAN VERMEZ BU TABLONUN NERESİNDE?

Çocuk kulüpleri ve denetim payı tartışması büyürken, gözler doğal olarak temel eğitimden sorumlu il müdür yardımcısına çevriliyor. Çünkü bu sistemin idari sorumluluğu, mevzuat gereği Temel Eğitim biriminin uhdesinde.

Yönerge açık, Yetki var, para var, Hesap var, ancak kilit soru hala yanıtsız:
Denetim var mı?

Hasan Vermez ’in sorumluluk alanındaki; Anaokulları, Çocuk kulübü bulunan ilkokullar, bu kulüplerin mali ve idari işleyişi gerçekten yerinde, düzenli ve raporlu biçimde denetleniyor mu?

TEMEL EĞİTİM SADECE ÜNVAN MI?

Temel eğitimden sorumlu bir il müdür yardımcısının görevi; Sadece toplantılara katılmak, Yazışmalara imza atmak, Masada oturmak, Bahçede Müdür beyi karşılamak değildir. Bu görev; Sahaya inmeyi, Okula gitmeyi, Kulüp defterlerini incelemeyi, Gelir–gideri sorgulamayı, Denetim raporlarını istemeyi zorunlu kılar.

Eğer bunlar yapılmıyorsa, denetim payı sistemi etik ve vicdani olarak çökmüş demektir.

DENETİM YAPMAYAN, PAY ALMAMALI!

Kamu vicdanının kabul etmediği gerçek şudur, Denetim yetkisi bir sorumluluktur, pasif gelir kalemi değildir. Denetim payı, koltuk primi hiç değildir. Eğer denetim yapılmıyorsa, bu sistem sorgulanmalıdır, Toplanan paralar açıklanmalıdır, En başta da sorumlular hesap vermelidir.

TEMİZELLER’DEN NET MESAJ

Bu haber dosyası kapanmayacak. Bu sorular Sümen altı edilemeyecek. Denetim yetkisi olanlar ya görevini yapacak ya da aldıkları payın hesabını verecek. Temizeller Gazetesi olarak; sormaya, belge istemeye ve kamuoyu adına hesap sormaya devam edeceğiz.

Belgesel tadında bir haber dizisi sizleri bekliyor sakın kaçırmayın…

Whatsapp ihbar hattı: 0533 263 43 78

Mail iletişim: temizelleranaliz@gmail.com

TACİZ İHBARI SONRASI SKANDAL TELEFON GÖRÜŞMESİ…

31 Aralık 2025 günü, Temizeller Gazetesi’ne ihbar niteliğinde ulaşan bir taciz iddiasının doğruluğunu araştırmak amacıyla Temel Eğitimden sorumlu İl Müdür Yardımcısı Hasan Vermez telefonla arandı. Gazetecilik refleksiyle yapılan bu görüşme, devlet ciddiyetiyle bağdaşmayan bir öfke patlamasına sahne oldu. Yaşanan olayı TEMİZELLER’e bildiren kendi meslektaşları hakkında ağza alınmayacak küfür ve hakaretler savuran Vermez, kontrolünü yitirerek kamu görevine yakışmayan bir dil kullandı.

Bu noktada Temizeller Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Ahmet Tübcel görüşmeye müdahale edip, sert çıkarak “Dur” demek zorunda kaldı. Kamuoyunu bilgilendirmek için aranan bir bürokratın, gazeteciye ve meslektaşlarına karşı bu üslubu sergilemesi, idari etik açısından alarm zillerini çaldırdı.

İHBARCILARA HAKARET, SORUNLARA İNKAR!

Okullardaki usulsüzlükleri, üstü örtülen olayları Temizeller’e ulaştıran eğitim emekçileri ve yöneticiler hakkında küfür ve aşağılamaya varan sözler sarf eden Vermez ’in, eleştiri karşısında savunma üretmek yerine saldırıyı tercih ettİ. Öfke kontrolü zayıf, eleştiriye kapalı bu tutum, kamu yönetiminde hesap verilebilirliğin yerini inkar ve kaçışa bıraktığını gösteriyor.

SORUMLULUK ALMAYAN, SUÇU BAŞKASINA YIKAN YÖNETİCİ PROFİLİ

İzmir İl Milli Eğitim Müdürlüğü içinden gelen bilgilere göre; kendi sorumluluk alanındaki aksaklıkları kabul etmeyen Hasan Vermez, mevzuata aykırı iş ve işlemleri yok saymakta, sorumluluğu ise başka meslektaşlarının üzerine yıkmakta mahir görünüyor. Temel Eğitimden sorumlu olmasına rağmen “sorumluluğum yok” minvalindeki beyanları, görev tanımıyla açıkça çelişiyor.

EĞİTİMDE GERİLEME, KURUMDA İŞ BARIŞI ÇÖKÜŞÜ!

Vermez ‘in görev süresinde Temel Eğitim alanında somut bir başarı ya da katkı görülmediği, aksine sorunların derinleştiği ifade ediliyor. İlçe Milli Eğitim Müdürleri arasında sevilmediği, İl Müdür Yardımcılarıyla ilişkilerinin problemli olduğu ve müdürlük binasında iş barışının kalmadığı kulislerde konuşuluyor.

“BAHÇEDE KARŞILAMA” İDDİASI!

Eğitim camiası içinde sık sık dile getirilen ve kulislere yansıyan dikkat çekici bir iddiaya göre, Hasan Vermez ‘in en istikrarlı rutini; sabahları erkenden İl Milli Eğitim Müdürlüğü’ne gelip, bahçede İl Müdürü Ömer Yahşi’yi karşılamak. Eğitim politikaları, okul sorunları, çocukların geleceği yerine, sembolik sadakat gösterileriyle öne çıkan bu görüntü, liyakat tartışmalarını daha da alevlendiriyor.

KAMUOYU ADINA SORUYORUZ?

Taciz iddiası araştırılırken sergilenen bu üslup hangi disiplin anlayışıyla bağdaşıyor?

Mağduriyetlerini bildirenleri hedef alan küfürler, kamu görevlisine yakışır mı?

Temel Eğitim neden geriliyor, sorumluluk kimde?

Kurum içi barış neden bu noktaya geldi?

Temizeller Gazetesi olarak soruyoruz: Eğitim yönetimi öfkeyle mi, sorumlulukla mı yapılır? Bu tabloyu görmezden gelenler, yarın çocuklarımızın kaybının hesabını kime verecek?

İzmir’in Buca ilçesinde yaşanan bu olay, sadece bir öğretmenin değil, insanlık onurunun aşağılanmasıdır.
Şehit Astsubay Halil Güçtekin Ortaokulu’nda görev yapan bir kadın öğretmen, hakkında yapılan şikayetler sonucu başka bir okula gönderildi.
Ancak ayrılış günü okul bahçesinde yaşananlar Türkiye’deki eğitim sisteminin geldiği utanç verici noktayı gözler önüne serdi.

İddiaya göre okul müdür vekili Serkan Kaçamak ve bazı Okul Aile Birliği üyeleri, öğretmen ayrılırken davul-zurna getirip “kutlama” yaptı.
Evet, yanlış duymadınız! Bir öğretmen görev yerinden ayrılırken yuhalandı, aşağılandı, alay edildi, bacak hareketleriyle küçük düşürüldü.

EĞİTİMİN DEĞİL REZALETİN FOTOĞRAFI!

Bir okul müdürünün buna izin vermesi, okul aile birliğinin bu utancı organize etmesi kabul edilemez! O kadın öğretmen suç işlemiş biri değil, devletin memuru!
Eğer o kadın, yaşadığı bu onur kırıcı tabloya dayanamayarak intihar etseydi,
bugün kim verecekti hesabını?

REZALETİN GÖLGESİNDE BİR ÇOCUK TEHLİKEYLE BURUN BURUNA!

Skandal bununla da bitmedi.
O anların fotoğraf ve videolarını sosyal medyada paylaşan bazı okul aile birliği üyeleri ve öğretmenler, davul-zurna eşliğinde halay çekerken, hemen birkaç metre ötede bir öğrencinin okulun duvarındaki demir parmaklıkların üzerinde tehlikeli şekilde atlayıp dengede durmaya çalıştığını fark etmedi.

Bir eğitim kurumunda, yetişkinlerin linç gösterisi yaparken çocuğun hayatını hiçe sayması, olayın vahametini kat kat artırdı.

SORUŞTURMA AÇILMALI – HERKES HESAP VERMELİ!

Bu rezalet,
Türk Ceza Kanunu 125. maddeye göre “kamu görevlisine alenen hakaret”,

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu 125/B ve D maddelerine göre “devlet memurunun itibarını zedelemek”,

MEB Disiplin Yönetmeliği’ne göre “mobbing ve psikolojik şiddet” suçudur.

Ayrıca Milli Eğitim Bakanlığı Etik Komisyonu tarafından yayımlanan “Eğitimciler İçin Mesleki Etik İlkeler” açıkça der ki: “Eğitim çalışanı, meslektaşlarına saygılı davranır, onur kırıcı, aşağılayıcı ve dışlayıcı tutumlardan kaçınır.”
Buca ilçesinde yaşanan bu olayda ise tam tersi yaşanmıştır.
Bir kadının, bir öğretmenin okul bahçesinde davul-zurnayla yuhalanması, mesleki etik değil, kurumsal çürümenin göstergesidir.
Bu davranış; saygı, nezaket, hakkaniyet ve meslektaş dayanışması ilkelerini yerle bir etmiştir.
MEB Etik Komisyonu bu tabloyu görmezden gelirse, kendi yayınladığı etik ilkeleri kâğıt üzerinde bırakmış olur. Olayın yaşandığı okulda sadece bir kadına değil, öğretmenlik onuruna saldırı yapılmıştır.

İZMİR’DE ÖĞRENCİ PARALARI BUHAR OLDU!

İzmir’de bir grup okul müdürünün yurt içi ve yurt dışı gezi organizasyonlarına bulaşması, onlarca öğrencinin mağduriyetiyle sonuçlandı.
Devletin okullarında asli görevi eğitim, öğretimi yönetmek ve öğrencinin başarısını artırmak olan bazı okul müdürleri, son dönemde adeta birer “gezi komisyoncusu” gibi davranmaya başladı.
Resmi görevlerini ikinci plana atan bu yöneticiler, özel firmalarla anlaşarak öğrencilerden binlerce euro para toplanmasına izin verdi.

“OKUL YÖNETMEK YERİNE TUR REHBERLİĞİ”

İzmir Urla Cengiz Aytmatov Sosyal Bilimler Lisesi’nde yaşanan olay, eğitim camiasında infiale yol açtı.
İddiaya göre okul müdürü Gürkan Şen, özel bir firma aracılığıyla öğrencilerini İsviçre CERN Bilim Merkezi gezisine götürmek üzere 54 öğrenciden kişi başına 1450 euro toplanmasına izin verdi.
Ancak Mayıs ayında yapılacağı açıklanan gezi hiçbir şekilde gerçekleşmedi.
Ne öğrenciler gidebildi, ne de toplanan paralar geri verildi.
Veliler, umutla bekledikleri açıklama yerine suskunluk görünce, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’na suç duyurusunda bulundu.

Bu süreçte kamuoyunun merak ettiği en kritik sorulardan biride, öğrencilerden para toplanmasına aracılık eden özel tur şirketinin okul yönetimine kim tarafından tavsiye edildiği, hangi referanslarla ve hangi kanallardan okul idaresiyle bağlantı kurduğu oldu.
Eğitim çevrelerinde, söz konusu firmanın okula yönlendirilmesi sürecinde idari sorumluluk zincirinin mutlaka araştırılması gerektiği vurgulanıyor.

“EĞİTİMİN YERİNE RANT GEZİLERİ GELDİ”

Kamu okullarında görev yapan yöneticilerin devletin eğitim misyonunu unutup özel turların pazarlamasına soyunması, “eğitim etiği” açısından da büyük tepki topladı.
Okul müdürleri, öğretmenlerin ve öğrencilerin başarı düzeyini artırmak için hedefler koyması gerekirken; kendi okullarında adeta tur operatörü gibi davranarak öğrencilerin ve velilerin güvenini sarsıyor.
Uzmanlar, bu tür uygulamaların Milli Eğitim Temel Kanunu’na ve kamu görevlisi etik ilkelerine açıkça aykırı olduğunu belirtiyor.

TEMİZELLER’DEN SERT ELEŞTİRİ

“Okulun tabelasında ‘Eğitim’ yazıyor ama müdürler ticaret yapıyor!
Çocukların hayallerini satıp gezi ve tatil planı yapan hiçbir yönetici eğitimci olamaz.

Milli Eğitim kayıtlarında “proje okulu” statüsünde yer alan Urla Cengiz Aytmatov Sosyal Bilimler Lisesi, idari olarak İzmir İl Millî Eğitim Müdür Yardımcısı Hasan Vermez ’in sorumluluk alanında bulunuyor.
Bu nedenle kamuoyunda, yaşanan olayla ilgili olarak İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nden özellikle de Müdür Yardımcısı Vermez ’den açıklama yapılması bekleniyor.
Devletin eğitim kurumlarında öğretim faaliyeti yürütmek yerine turizm organizasyonlarına dönüşen uygulamalara göz yumulması, kamu vicdanında derin rahatsızlık yaratmıştır.

“Devletin okulunda turizme soyunanlar, bu milletin çocuklarının hayallerini çalmaktadır. Bu tabloya sessiz kalınamaz; sorumlular derhal hesap vermelidir.”

YARGI VE MEB’E ÇAĞRI

Temizeller Haber Merkezi olarak, hem Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu’nu, hem de İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nı göreve davet ediyoruz.
54 öğrenciden 1450 euro toplanıp geziye götürülmeyen ve hayalleri çalınan her öğrenci için tek tek hesap sorulmalı, bu utanç tablosunun failleri adalet önünde yanıt vermelidir.
Eğitimcinin asli görevi pasaport değil, başarı belgesi düzenlemektir!